The Zohar, the Arizal, and centuries of Kabbalistic tradition teach that Brit Milah touches the very root of the soul and reshapes a Jew’s spiritual reality in ways that ripple through all the worlds.
There are moments in Jewish life that transcend the ordinary. The birth of a son carries with it waves of joy, responsibility, and ancient memory. And on the eighth day, that joy finds its covenantal expression in one of the most profound and mysterious commandments in the Torah: Brit Milah, the covenant of circumcision. This is not merely a ritual. The Zohar, the Arizal, and centuries of Kabbalistic tradition teach that Brit Milah touches the very root of the soul and reshapes a person’s spiritual reality in ways that ripple through all the worlds.
To understand Brit Milah is to begin to understand the Jewish people’s unique relationship with Hashem. It is a covenant written not in ink, not in words, but in the body itself, passed from Abraham to every Jewish son across every generation.
The Foundation: What the Torah Commands
The commandment of Brit Milah originates in Parashat Lech Lecha, where God speaks directly to Avraham Avinu and establishes an eternal covenant:
“This is My covenant which you shall keep, between Me and you and your seed after you: every male among you shall be circumcised… and it shall be a sign of the covenant between Me and you.”
(Bereishit 17:10-11)
The timing is equally precise. God specifies that the brit must be performed on the eighth day of the child’s life (Bereishit 17:12), and the Shulchan Aruch codifies this as the primary halachic framework for the mitzvah.
The Shulchan Aruch rules: “It is a positive commandment to circumcise one’s son, and the commandment is incumbent first upon the father… The time of the mitzvah is during the day, from sunrise. The mitzvah is greater when performed as early in the day as possible.”
(Shulchan Aruch, Yoreh De’ah 261:1)
The obligation overrides Shabbat when the eighth day falls on Shabbat, a ruling that reflects the depth of the commandment’s importance. The Shulchan Aruch further specifies the procedure of milah, periah, and metzitzah, each component carrying both halachic weight and mystical significance.
Eight: The Number Beyond Nature
One of the most penetrating questions a person can ask about Brit Milah is: why the eighth day? The number eight is not arbitrary. Throughout the Torah, seven represents the complete cycle of nature, the seven days of creation. Eight, by contrast, represents something that transcends nature entirely.
The Zohar teaches this with remarkable clarity:
“The holy covenant is the foundation of the world… and it corresponds to the eighth, which is above the seven days of creation.”
(Zohar, Lech Lecha 93b)
The eighth day, in Kabbalistic understanding, is the entry point into a dimension of existence that stands above the natural order. Seven completes the world as it was created. Eight opens into the realm of the infinite. By performing the brit on the eighth day, the child is introduced into a covenant that connects him to something beyond what nature alone can contain.
Rebbe Nachman of Breslov, in his unique way, spoke of the power of the brit as connected to the realm of faith itself, a level that transcends intellect and even spiritual attainment achieved through one’s own efforts. He taught that the brit is tied to the illumination of the face, a concept he called the “light of the face” that a person of true faith radiates, and that this light flows from the guarding of the holy covenant.
(Likutey Moharan 36)
The Zohar’s Teaching: The Seal of the Holy King
The Zohar does not treat the brit merely as a communal or national identity marker. It understands it as a metaphysical seal, a mark that allows the soul of a Jewish man to ascend through the spiritual worlds and connect to the Shechinah, the Divine Presence.
“Whoever has the mark of the holy covenant upon him is able to enter the presence of the Holy King. Whoever lacks this mark cannot enter.”
(Zohar, Lech Lecha 91b)
This is a statement of tremendous spiritual weight. The Zohar is saying that the brit is not merely symbolic. It creates a genuine channel, an opening in the spiritual anatomy of a Jewish man, through which the light of Hashem can flow and be received. Without this opening, there are certain levels of connection to the Holy Blessed One that remain inaccessible.
The Zohar goes further, describing the covenant as being connected to the Sefirah of Yesod, the divine attribute of Foundation, which serves as the channel through which Divine blessing flows into all the lower worlds. When a Jewish man guards the brit, he becomes, in a sense, a conduit for the blessing of Yesod to flow into the world.
(Zohar, Bereishit 13a; see also Tikkun Zohar, Tikkun 21)
The Arizal: Rectifying the Soul Through the Covenant
Rabbi Yitzchak Luria, the Arizal, whose teachings were recorded and transmitted primarily by his student Rabbi Chaim Vital, brought Brit Milah into the center of the Kabbalistic understanding of the soul’s rectification. The Arizal taught that the foreskin represents a spiritual “kelipah,” a husk of impurity that covers and conceals the holiness of the soul. Its removal at the brit is the beginning of a process of purification that the Jewish soul undergoes in this world.
Rabbi Chaim Vital records in the name of the Arizal: “The milah removes the outer kelipah and reveals the inner holiness of the Yesod, which is the foundation of all sanctity.
(Sha’ar HaMitzvot, Parashat Lech Lecha)
The Arizal also taught that the name of God, Shaddai, is mystically connected to the covenant. The letter shin of Shaddai corresponds to the three patriarchs, the dalet to the covenant itself, and the yud to the sign of the brit. Together, these letters describe the divine name through which the covenant operates and through which God protects the Jewish people.
Furthermore, the Arizal explained that the act of performing a brit on a child draws down a specially elevated neshamah, a higher level of soul, that was not fully accessible before the covenant was enacted. The milah, in this sense, is not only about removing something. It is about opening a child to receive a dimension of his own soul that awaits him on the other side of the covenant.
(Sha’ar HaGilgulim, Introduction 32)
The Rashash and the Kavanot of the Brit Milah
Rabbi Shalom Sharabi, known as the Rashash, the towering Kabbalist of 18th-century Jerusalem, developed an intricate system of kavanot, directed intentions, for the performance of mitzvot. His commentary on the siddur and his yeshivah, Beit El in Jerusalem, became the center of practical Kabbalah for generations of Sephardic Kabbalists.
The Rashash, building on the foundations laid by the Arizal, taught that the brit ceremony involves specific divine names and spiritual combinations that are activated through the consciousness of those present, particularly the mohel, the sandak, and the father. The sandak, the one who holds the child during the milah, occupies a role of particular spiritual weight. The Rashash wrote that the sandak corresponds to the altar upon which an offering is brought, and that by holding the child he becomes a channel for tremendous spiritual influx.
(Nahar Shalom, Kavanot HaBrit)
This elevation of the sandak’s role reflects the broader Kabbalistic understanding that the brit is not a private event. It is a cosmic one. Every Jew who participates, who witnesses, who rejoices at the brit, draws down spiritual light into the world.
The Ben Ish Chai: Simchah and the Seudah of the Brit
Rabbi Yosef Chaim of Baghdad, beloved throughout the Sephardic world as the Ben Ish Chai, integrated halachah, Kabbalah, and the wisdom of the soul in a way that made mystical ideas accessible and practical. His teachings on Brit Milah carry both legal precision and deep spiritual insight.
The Ben Ish Chai emphasizes the tremendous importance of the festive meal that accompanies the brit, the seudas mitzvah. He writes that the joy of this meal elevates all the spiritual work of the covenant, and that the holy souls of righteous people, including the soul of Eliyahu HaNavi, are present at every brit:
“It is a great mitzvah to rejoice greatly at the seudas Brit Milah, for Eliyahu HaNavi is present at every brit, and our joy honors his presence among us.
(Ben Ish Chai, Shanah Rishonah, Parashat Shoftim, 17)
Eliyahu HaNavi holds a unique connection to the brit. He is called the “Angel of the Covenant” (Malach HaBrit), and a special chair is set aside for him at every circumcision. The tradition comes from the midrash and is rooted in Eliyahu’s zealousness for the covenant when the Jewish people had abandoned it in the time of the wicked King Achav. As a reward for his passion for the brit, God appointed him as the guardian and witness of every brit performed throughout the generations.
(Pirkei DeRabbi Eliezer, Chapter 29; see also Zohar, Lech Lecha 93a)
The Chida: Names, Prayers, and the Power of the Moment
Rabbi Chaim Yosef David Azulai, the Chida, one of the greatest Torah scholars and Kabbalists of the 18th century, wrote extensively about the spiritual power embedded within the brit ceremony. He was deeply attuned to the mystical dimensions of practical Jewish life and understood that every component of the ceremony, from the prayers recited to the naming of the child, carried profound significance.
The Chida teaches that the moment of the brit is an especially propitious time for prayer. The opening of the spiritual seal at that moment creates a window through which prayers ascend with unusual power:
“At the time of the brit milah, the gates of heaven are open, and every prayer and blessing ascends before the Holy Blessed One with great favor.”
(Chida, Avodat HaKodesh, Moreh B’Etzba 2:53)
The naming of the child, which takes place during the brit ceremony, is also treated by the Chida with great seriousness. He explains, drawing on earlier Kabbalistic sources, that the name of a person is not arbitrary. It contains within it the spiritual essence of the soul. When a name comes to a parent intuitively, it is often understood as a form of Divine guidance, the name that the soul itself carries from the higher worlds.
(Chida, Devash L’Fi, Mem 8)
The Baal Shem Tov: Joy as the Foundation of the Covenant
The Baal Shem Tov, Rabbi Yisrael ben Eliezer, the founder of the Chassidic movement, transformed the way simple and learned Jews alike related to mitzvot. He taught that divine service must be rooted in joy, and that joy is not merely an add-on to religious life but its very foundation.
In the context of Brit Milah, the Baal Shem Tov’s emphasis on joy takes on a specific dimension. He taught that when a Jewish family celebrates the brit with genuine happiness, from the heart and not merely from social obligation, they draw down an extraordinary level of Divine light. The joy of the parents, the mohel, and the guests literally affects the spiritual standing of the child’s soul in the upper worlds.
A teaching cited in his name captures this beautifully:
“The simchah of a mitzvah is itself the vessel through which the light of the mitzvah enters the world. Without joy, even a mitzvah performed with perfect precision remains like a lamp without oil.”
(Keter Shem Tov, 101)
Applied to the brit, this means that the celebration surrounding the ceremony is not peripheral. It is central. The songs, the dancing, the warm gathering of family and friends, the shared meal, these are the vessel through which the deeper spiritual energies of the brit are absorbed and realized.
Halachic Details That Carry Mystical Weight
The Shulchan Aruch is meticulous about the laws of Brit Milah, and many of its rulings reflect a sensitivity to both practical and spiritual concerns.
Regarding the mitzvah itself falling on Shabbat, the Shulchan Aruch writes:
“If the eighth day falls on Shabbat, the brit is performed on Shabbat, and the prohibitions of Shabbat are overridden for the milah, the periah, and the metzitzah.”
(Shulchan Aruch, Yoreh De’ah 266:2)
The fact that Brit Milah overrides Shabbat is itself a statement about the commandment’s weight. Only a small number of mitzvot in the Torah carry this capacity, and it reflects the absolute priority the tradition places on the covenant.
The Shulchan Aruch further specifies:
“It is a mitzvah to honor the mohel, the sandak, and the one who brings the child in for the brit… The sandak is compared to the Kohen who offers the incense offering.”
(Shulchan Aruch, Yoreh De’ah 265:11)
The comparison of the sandak to the Kohen Gadol during the incense service is a striking image. The incense was considered the most intimate act of connection to God in the Temple, performed in the innermost chamber. By likening the sandak’s role to this, the Shulchan Aruch acknowledges the profound intimacy of the brit ceremony with God.
A Covenant Across Time
There is something deeply moving about the continuity of Brit Milah. Every brit that takes place today is a living link in a chain that stretches back to Avraham Avinu standing before God in the desert and accepting this covenant into his own flesh. The Zohar says that when Avraham circumcised himself, the heavens opened and the Shechinah descended to rest upon him:
“When Avraham circumcised himself and entered the covenant, the Shechinah came and rested upon him and he was called complete.”
(Zohar, Lech Lecha 95a)
That same possibility of completion, of wholeness before God, is opened to every Jewish son at his brit. The ceremony links him to a lineage of souls who stood before the same covenant, who carried the same seal, who were beloved by the same King.
Rebbe Nachman of Breslov taught that the brit is connected to the concept of emunah, faith, at its most essential:
“Through the brit, a person merits the illumination of the countenance of the Tzaddik, which is the light of faith itself.”
(Likutey Moharan 36:1)
The covenant is not a burden. It is a gift. It is the sign of belonging to something that transcends any individual life, any particular era. It is the mark of a people chosen not for their own glory but to be a vehicle for the Divine light in the world.
Conclusion
Brit Milah stands as one of the most layered and spiritually dense commandments in the entire Torah. On the surface, it is a precise halachic procedure governed by the Shulchan Aruch in its finest detail. Beneath the surface, the Zohar, the Arizal, the Rashash, the Ben Ish Chai, the Chida, the Baal Shem Tov, and Rebbe Nachman each reveal additional dimensions of meaning that reveal it as a cosmic act, one that reshapes the soul, connects a child to the deepest root of the Jewish people, and opens channels of Divine blessing into the world.
When you stand at a brit milah, you are not simply attending a ceremony. You are witnessing a covenant being renewed, a soul being sealed, a child being welcomed into the family of Avraham and Sarah and into the eternal embrace of the Holy Blessed One. There is no more fitting way to bring a son into the world.
Sources
Torah and Halachah
Bereishit (Genesis) 17:1-14 — The original covenant of circumcision with Avraham.
Shulchan Aruch, Yoreh De’ah, Hilchot Milah (Chapters 260-268) — Primary halachic rulings on Brit Milah, including timing, the mohel, the sandak, and its overriding of Shabbat.
Kabbalistic Sources
Zohar, Parashat Lech Lecha, 91b — The covenant as the seal of the Holy King.
Zohar, Parashat Lech Lecha, 93a-b — The eighth day as transcending the seven days of creation; Eliyahu HaNavi as guardian of the covenant.
Zohar, Parashat Lech Lecha, 95a — Avraham’s circumcision and the descent of the Shechinah.
Zohar, Parashat Bereishit, 13a; Tikkun Zohar, Tikkun 21 — The covenant connected to Yesod, foundation of all blessing.
Arizal (Rabbi Yitzchak Luria), Sha’ar HaMitzvot, Parashat Lech Lecha — The kelipah of the foreskin and the revelation of inner holiness.
Arizal, Sha’ar HaGilgulim, Introduction 32 — The higher neshamah drawn down through the brit.
Rashash (Rabbi Shalom Sharabi), Nahar Shalom, Kavanot HaBrit — The spiritual kavanot of the brit; the sandak as the altar.
Later Authorities and Chassidic Sources
Ben Ish Chai (Rabbi Yosef Chaim of Baghdad), Shanah Rishonah, Parashat Shoftim, 17 — The seudas mitzvah and the presence of Eliyahu HaNavi at the brit.
Chida (Rabbi Chaim Yosef David Azulai), Avodat HaKodesh, Moreh B’Etzba 2:53 — The propitious time of the brit for prayer.
Chida, Devash L’Fi, Mem 8 — The spiritual significance of the name given at the brit.
Pirkei DeRabbi Eliezer, Chapter 29 — Eliyahu HaNavi as the Angel of the Covenant.
Baal Shem Tov (Rabbi Yisrael ben Eliezer), Keter Shem Tov, 101 — Joy as the vessel for the light of the mitzvah.
Rebbe Nachman of Breslov, Likutey Moharan 36:1 — The brit, the illumination of the countenance, and the light of faith.
3 Responses
EM PORTUGUÊS
BRIT MILAH – INSIGHTS PODEROSOS SOBRE A SANTA ALIANÇA GRAVADA NA CARNE
O ZOHAR, O ARIZAL E SÉCULOS DE TRADIÇÃO CABALÍSTICA ENSINAM QUE O BRIT MILAH TOCA A PRÓPRIA RAIZ DA ALMA E REMODELA A REALIDADE ESPIRITUAL DE UM JUDEU DE FORMAS QUE ECOAM POR TODOS OS MUNDOS.
HÁ MOMENTOS NA VIDA JUDAICA QUE TRANSCENDEM O COMUM. O NASCIMENTO DE UM FILHO TRAZ CONSIGO ONDAS DE ALEGRIA, RESPONSABILIDADE E MEMÓRIA ANCESTRAL. E, NO OITAVO DIA, ESSA ALEGRIA ENCONTRA SUA EXPRESSÃO ALIANÇAL EM UM DOS MANDAMENTOS MAIS PROFUNDOS E MISTERIOSOS DA TORÁ: BRIT MILAH, A ALIANÇA DA CIRCUNCISÃO. ISTO NÃO É MERAMENTE UM RITUAL. O ZOHAR, O ARIZAL E SÉCULOS DE TRADIÇÃO CABALÍSTICA ENSINAM QUE O BRIT MILAH TOCA A PRÓPRIA RAIZ DA ALMA E REMODELA A REALIDADE ESPIRITUAL DE UMA PESSOA DE FORMAS QUE ECOAM POR TODOS OS MUNDOS.
COMPREENDER O BRIT MILAH É COMEÇAR A COMPREENDER A RELAÇÃO ÚNICA DO POVO JUDEU COM HASHEM. É UMA ALIANÇA ESCRITA NÃO EM TINTA, NÃO EM PALAVRAS, MAS NO PRÓPRIO CORPO, TRANSMITIDA DE ABRAÃO A CADA FILHO JUDEU EM TODAS AS GERAÇÕES.
Brit Milah
O fundamento: o que a Torá ordena
O mandamento de Brit Milah tem origem na Parashat Lech Lecha, onde Deus fala diretamente com Avraham Avinu e estabelece uma aliança eterna:
“Esta é a Minha aliança que guardareis, entre Mim e vós e a vossa descendência depois de vós: todo macho entre vós será circuncidado… e será um sinal da aliança entre Mim e vós.”
(Bereishit 17:10-11)
O momento é igualmente preciso. Deus especifica que o brit deve ser realizado no oitavo dia de vida da criança (Bereishit 17:12), e o Shulchan Aruch codifica isso como a principal estrutura haláchica para a mitzvá.
O Shulchan Aruch determina: “É um mandamento positivo circuncidar o próprio filho, e o mandamento incumbe primeiro ao pai… O tempo da mitzvá é durante o dia, desde o nascer do sol. A mitzvá é maior quando realizada o mais cedo possível no dia.”
(Shulchan Aruch, Yoreh De’ah 261:1)
A obrigação prevalece sobre o Shabat quando o oitavo dia cai no Shabat, uma decisão que reflete a profundidade da importância do mandamento. O Shulchan Aruch ainda especifica o procedimento de milah, periah e metzitzah, cada componente carregando tanto peso haláchico quanto significado místico.
Oito: o número além da natureza
Uma das perguntas mais penetrantes que alguém pode fazer sobre o Brit Milah é: por que o oitavo dia? O número oito não é arbitrário. Ao longo da Torá, sete representa o ciclo completo da natureza, os sete dias da criação. Oito, em contraste, representa algo que transcende a natureza por completo.
O Zohar ensina isso com notável clareza:
“A santa aliança é o fundamento do mundo… e corresponde ao oitavo, que está acima dos sete dias da criação.”
(Zohar, Lech Lecha 93b)
O oitavo dia, na compreensão cabalística, é o ponto de entrada em uma dimensão de existência que está acima da ordem natural. Sete completa o mundo como foi criado. Oito se abre ao reino do infinito. Ao realizar o brit no oitavo dia, a criança é introduzida numa aliança que a conecta a algo além do que a natureza, por si só, pode conter.
Rebbe Nachman de Breslov, à sua maneira singular, falou do poder do brit como ligado ao domínio da própria fé, um nível que transcende o intelecto e até mesmo as conquistas espirituais obtidas pelos próprios esforços. Ele ensinou que o brit está ligado à iluminação do rosto, um conceito que chamou de “luz do rosto” que uma pessoa de verdadeira fé irradia, e que essa luz flui da guarda da santa aliança.
(Likutey Moharan 36)
O ensinamento do Zohar: o selo do Santo Rei
O Zohar não trata o brit apenas como um marcador de identidade comunitária ou nacional. Ele o entende como um selo metafísico, uma marca que permite à alma de um homem judeu ascender pelos mundos espirituais e conectar-se à Shechinah, a Presença Divina.
“Quem tem sobre si a marca da santa aliança pode entrar na presença do Santo Rei. Quem carece dessa marca não pode entrar.”
(Zohar, Lech Lecha 91b)
Esta é uma afirmação de enorme peso espiritual. O Zohar está dizendo que o brit não é meramente simbólico. Ele cria um canal real, uma abertura na anatomia espiritual de um homem judeu, por meio da qual a luz de Hashem pode fluir e ser recebida. Sem essa abertura, certos níveis de conexão com o Santo, Bendito Seja, permanecem inacessíveis.
O Zohar vai além, descrevendo a aliança como ligada à Sefirá de Yesod, o atributo divino de Fundação, que serve como o canal pelo qual a bênção divina flui para todos os mundos inferiores. Quando um homem judeu guarda o brit, ele se torna, em certo sentido, um conduto para a bênção de Yesod fluir para o mundo.
(Zohar, Bereishit 13a; ver também Tikkun Zohar, Tikkun 21)
O Arizal: retificando a alma por meio da aliança
Rabi Yitzchak Luria, o Arizal, cujos ensinamentos foram registrados e transmitidos principalmente por seu aluno Rabi Chaim Vital, colocou o Brit Milah no centro da compreensão cabalística da retificação da alma. O Arizal ensinou que o prepúcio representa uma “kelipah” espiritual, uma casca de impureza que cobre e oculta a santidade da alma. Sua remoção no brit é o início de um processo de purificação que a alma judaica atravessa neste mundo.
Rabi Chaim Vital registra em nome do Arizal: “A milah remove a kelipah externa e revela a santidade interna do Yesod, que é o fundamento de toda santidade.”
(Sha’ar HaMitzvot, Parashat Lech Lecha)
O Arizal também ensinou que o nome de Deus, Shaddai, está misticamente ligado à aliança. A letra shin de Shaddai corresponde aos três patriarcas, a dalet à própria aliança, e o yud ao sinal do brit. Juntas, essas letras descrevem o Nome divino por meio do qual a aliança opera e por meio do qual Deus protege o povo judeu.
Além disso, o Arizal explicou que o ato de realizar um brit em uma criança atrai uma neshamah especialmente elevada, um nível mais alto de alma, que não era plenamente acessível antes de a aliança ser concretizada. A milah, nesse sentido, não é apenas remover algo. É abrir a criança para receber uma dimensão da sua própria alma que a aguarda do outro lado da aliança.
(Sha’ar HaGilgulim, Introdução 32)
O Rashash e as kavanot do Brit Milah
Rabi Shalom Sharabi, conhecido como o Rashash, o grande cabalista da Jerusalém do século XVIII, desenvolveu um sistema intricado de kavanot, intenções direcionadas, para o cumprimento das mitzvot. Seu comentário ao sidur e sua yeshivá, Beit El em Jerusalém, tornaram-se o centro da Cabalá prática para gerações de cabalistas sefaraditas.
O Rashash, construindo sobre os fundamentos lançados pelo Arizal, ensinou que a cerimônia do brit envolve Nomes divinos específicos e combinações espirituais que são ativadas pela consciência dos presentes, particularmente o mohel, o sandak e o pai. O sandak, aquele que segura a criança durante a milah, ocupa um papel de peso espiritual especial. O Rashash escreveu que o sandak corresponde ao altar sobre o qual uma oferenda é trazida, e que ao segurar a criança ele se torna um canal para um tremendo influxo espiritual.
(Nahar Shalom, Kavanot HaBrit)
Essa elevação do papel do sandak reflete a compreensão cabalística mais ampla de que o brit não é um evento privado. É um evento cósmico. Todo judeu que participa, que testemunha, que se alegra no brit, atrai luz espiritual para o mundo.
O Ben Ish Chai: simchah e a seudah do brit
Rabi Yosef Chaim de Bagdá, amado em todo o mundo sefaradita como o Ben Ish Chai, integrou halachá, Cabalá e a sabedoria da alma de um modo que tornou ideias místicas acessíveis e práticas. Seus ensinamentos sobre Brit Milah carregam tanto precisão legal quanto profunda percepção espiritual.
O Ben Ish Chai enfatiza a enorme importância da refeição festiva que acompanha o brit, a seudas mitzvah. Ele escreve que a alegria dessa refeição eleva todo o trabalho espiritual da aliança, e que as almas santas de pessoas justas, incluindo a alma de Eliyahu HaNavi, estão presentes em cada brit:
“É uma grande mitzvá alegrar-se muito na seudas Brit Milah, pois Eliyahu HaNavi está presente em cada brit, e nossa alegria honra sua presença entre nós.”
(Ben Ish Chai, Shanah Rishonah, Parashat Shoftim, 17)
Eliyahu HaNavi tem uma conexão única com o brit. Ele é chamado de “Anjo da Aliança” (Malach HaBrit), e uma cadeira especial é reservada para ele em cada circuncisão. A tradição vem do midrash e está enraizada no zelo de Eliyahu pela aliança quando o povo judeu a havia abandonado no tempo do perverso rei Achav. Como recompensa por sua paixão pelo brit, Deus o nomeou guardião e testemunha de cada brit realizado através das gerações.
(Pirkei DeRabbi Eliezer, Capítulo 29; ver também Zohar, Lech Lecha 93a)
O Chida: nomes, preces e o poder do momento
Rabi Chaim Yosef David Azulai, o Chida, um dos maiores estudiosos da Torá e cabalistas do século XVIII, escreveu extensivamente sobre o poder espiritual embutido na cerimônia do brit. Ele estava profundamente sintonizado com as dimensões místicas da vida judaica prática e entendeu que cada componente da cerimônia, desde as preces recitadas até o nome dado à criança, carregava significado profundo.
O Chida ensina que o momento do brit é um tempo especialmente propício para a oração. A abertura do selo espiritual naquele momento cria uma janela pela qual as preces ascendem com força incomum:
“No momento do brit milah, as portas do céu estão abertas, e toda oração e bênção sobem diante do Santo, Bendito Seja, com grande favor.”
(Chida, Avodat HaKodesh, Moreh B’Etzba 2:53)
O nome da criança, que ocorre durante a cerimônia do brit, também é tratado pelo Chida com grande seriedade. Ele explica, baseando-se em fontes cabalísticas anteriores, que o nome de uma pessoa não é arbitrário. Ele contém em si a essência espiritual da alma. Quando um nome chega aos pais de forma intuitiva, isso é muitas vezes entendido como uma forma de orientação divina, o nome que a própria alma carrega dos mundos superiores.
(Chida, Devash L’Fi, Mem 8)
O Baal Shem Tov: alegria como o fundamento da aliança
O Baal Shem Tov, Rabi Yisrael ben Eliezer, fundador do movimento chassídico, transformou a maneira como judeus simples e eruditos se relacionavam com as mitzvot. Ele ensinou que o serviço divino deve estar enraizado na alegria, e que a alegria não é meramente um acréscimo à vida religiosa, mas o seu próprio fundamento.
No contexto do Brit Milah, a ênfase do Baal Shem Tov na alegria ganha uma dimensão específica. Ele ensinou que quando uma família judaica celebra o brit com felicidade genuína, do coração e não apenas por obrigação social, eles atraem um nível extraordinário de luz divina. A alegria dos pais, do mohel e dos convidados afeta literalmente a posição espiritual da alma da criança nos mundos superiores.
Um ensinamento citado em seu nome capta isso de forma belíssima:
“A simchah de uma mitzvá é o próprio recipiente através do qual a luz da mitzvá entra no mundo. Sem alegria, mesmo uma mitzvá realizada com perfeita precisão permanece como uma lâmpada sem óleo.”
(Keter Shem Tov, 101)
Aplicado ao brit, isso significa que a celebração ao redor da cerimônia não é periférica. É central. As canções, as danças, o encontro caloroso de família e amigos, a refeição compartilhada — estes são o recipiente através do qual as energias espirituais mais profundas do brit são absorvidas e realizadas.
Detalhes haláchicos que carregam peso místico
O Shulchan Aruch é meticuloso quanto às leis de Brit Milah, e muitas de suas decisões refletem sensibilidade tanto a preocupações práticas quanto espirituais.
Quanto à mitzvá cair no Shabat, o Shulchan Aruch escreve:
“Se o oitavo dia cai no Shabat, o brit é realizado no Shabat, e as proibições do Shabat são suspensas para a milah, a periah e a metzitzah.”
(Shulchan Aruch, Yoreh De’ah 266:2)
O fato de Brit Milah sobrepor-se ao Shabat é, por si só, uma declaração sobre o peso do mandamento. Apenas um pequeno número de mitzvot na Torá tem essa capacidade, e isso reflete a prioridade absoluta que a tradição atribui à aliança.
O Shulchan Aruch ainda especifica:
“É uma mitzvá honrar o mohel, o sandak e aquele que traz a criança para o brit… O sandak é comparado ao Kohen que oferece a oferenda do incenso.”
(Shulchan Aruch, Yoreh De’ah 265:11)
A comparação do sandak ao Kohen Gadol durante o serviço do incenso é uma imagem marcante. O incenso era considerado o ato mais íntimo de conexão com Deus no Templo, realizado na câmara mais interna. Ao comparar o papel do sandak a isso, o Shulchan Aruch reconhece a profunda intimidade da cerimônia do brit com Deus.
Uma aliança através do tempo
Há algo profundamente comovente na continuidade do Brit Milah. Cada brit que ocorre hoje é um elo vivo em uma corrente que se estende até Avraham Avinu, de pé diante de Deus no deserto, aceitando essa aliança na própria carne. O Zohar diz que quando Avraham se circuncidou, os céus se abriram e a Shechinah desceu para repousar sobre ele:
“Quando Avraham se circuncidou e entrou na aliança, a Shechinah veio e repousou sobre ele, e ele foi chamado completo.”
(Zohar, Lech Lecha 95a)
Essa mesma possibilidade de completude, de inteireza diante de Deus, se abre a cada filho judeu no seu brit. A cerimônia o liga a uma linhagem de almas que estiveram diante da mesma aliança, que carregaram o mesmo selo, e que foram amadas pelo mesmo Rei.
Rebbe Nachman de Breslov ensinou que o brit está ligado ao conceito de emunah, fé, em sua essência:
“Por meio do brit, uma pessoa merece a iluminação do semblante do Tzaddik, que é a própria luz da fé.”
(Likutey Moharan 36:1)
A aliança não é um fardo. É um presente. É o sinal de pertencimento a algo que transcende qualquer vida individual, qualquer época específica. É a marca de um povo escolhido não para sua própria glória, mas para ser um veículo da luz divina no mundo.
Conclusão
Brit Milah se mantém como um dos mandamentos mais complexos e espiritualmente densos de toda a Torá. Na superfície, é um procedimento haláchico preciso, governado pelo Shulchan Aruch em seus mínimos detalhes. Sob a superfície, o Zohar, o Arizal, o Rashash, o Ben Ish Chai, o Chida, o Baal Shem Tov e Rebbe Nachman revelam dimensões adicionais de sentido que o mostram como um ato cósmico — um ato que remodela a alma, conecta a criança à raiz mais profunda do povo judeu e abre canais de bênção divina para o mundo.
Quando você está presente em um brit milah, não está simplesmente assistindo a uma cerimônia. Está testemunhando uma aliança sendo renovada, uma alma sendo selada, uma criança sendo acolhida na família de Avraham e Sarah e no abraço eterno do Santo, Bendito Seja. Não há forma mais adequada de trazer um filho ao mundo.
Fontes
Torá e Halachá
Bereishit (Gênesis) 17:1-14 — A aliança original da circuncisão com Avraham.
Shulchan Aruch, Yoreh De’ah, Hilchot Milah (Capítulos 260-268) — Principais decisões haláchicas sobre Brit Milah, incluindo o momento, o mohel, o sandak e sua sobreposição ao Shabat.
Fontes cabalísticas
Zohar, Parashat Lech Lecha, 91b — A aliança como o selo do Santo Rei.
Zohar, Parashat Lech Lecha, 93a-b — O oitavo dia como transcendendo os sete dias da criação; Eliyahu HaNavi como guardião da aliança.
Zohar, Parashat Lech Lecha, 95a — A circuncisão de Avraham e a descida da Shechinah.
Zohar, Parashat Bereishit, 13a; Tikkun Zohar, Tikkun 21 — A aliança conectada a Yesod, fundamento de toda bênção.
Arizal (Rabi Yitzchak Luria), Sha’ar HaMitzvot, Parashat Lech Lecha — A kelipah do prepúcio e a revelação da santidade interior.
Arizal, Sha’ar HaGilgulim, Introdução 32 — A neshamah mais elevada atraída por meio do brit.
Rashash (Rabi Shalom Sharabi), Nahar Shalom, Kavanot HaBrit — As kavanot espirituais do brit; o sandak como o altar.
Autoridades posteriores e fontes chassídicas
Ben Ish Chai (Rabi Yosef Chaim de Bagdá), Shanah Rishonah, Parashat Shoftim, 17 — A seudas mitzvah e a presença de Eliyahu HaNavi no brit.
Chida (Rabi Chaim Yosef David Azulai), Avodat HaKodesh, Moreh B’Etzba 2:53 — O tempo propício do brit para oração.
Chida, Devash L’Fi, Mem 8 — O significado espiritual do nome dado no brit.
Pirkei DeRabbi Eliezer, Capítulo 29 — Eliyahu HaNavi como o Anjo da Aliança.
Baal Shem Tov (Rabi Yisrael ben Eliezer), Keter Shem Tov, 101 — Alegria como o recipiente para a luz da mitzvá.
Rebbe Nachman de Breslov, Likutey Moharan 36:1 — O brit, a iluminação do semblante e a luz da fé.
EN FRANÇAIS
Brit Milah – Aperçus puissants sur la Sainte Alliance gravée dans la chair
Le Zohar, le Arizal et des siècles de tradition kabbalistique enseignent que le Brit Milah touche la racine même de l’âme et transforme la réalité spirituelle d’un Juif d’une manière qui se répercute à travers tous les mondes.
Il existe des moments dans la vie juive qui transcendent l’ordinaire. La naissance d’un fils apporte avec elle des vagues de joie, de responsabilité et de mémoire ancienne. Et le huitième jour, cette joie trouve son expression d’alliance dans l’un des commandements les plus profonds et mystérieux de la Torah : le Brit Milah, l’alliance de la circoncision. Ce n’est pas simplement un rituel. Le Zohar, le Arizal et des siècles de tradition kabbalistique enseignent que le Brit Milah touche la racine même de l’âme et transforme la réalité spirituelle d’une personne d’une manière qui se répercute à travers tous les mondes.
Comprendre le Brit Milah, c’est commencer à comprendre la relation unique du peuple juif avec Hachem. C’est une alliance écrite non avec de l’encre, non avec des mots, mais dans le corps lui-même, transmise d’Abraham à chaque fils juif à travers chaque génération.
Brit Milah
Le fondement : ce que la Torah ordonne
Le commandement du Brit Milah trouve son origine dans la Parashat Lech Lecha, où Dieu parle directement à Avraham Avinou et établit une alliance éternelle :
« Voici mon alliance que vous garderez, entre moi et vous et ta descendance après toi : tout mâle parmi vous sera circoncis… et ce sera un signe de l’alliance entre moi et vous. »
(Bereishit 17:10-11)
Le moment est également précis. Dieu spécifie que le brit doit être accompli le huitième jour de la vie de l’enfant (Bereishit 17:12), et le Shoulhan Aroukh codifie cela comme le cadre halakhique principal de la mitsva.
Le Shoulhan Aroukh statue : « C’est un commandement positif de circoncire son fils, et l’obligation incombe d’abord au père… Le moment de la mitsva est durant la journée, à partir du lever du soleil. La mitsva est plus grande lorsqu’elle est accomplie aussi tôt que possible dans la journée. »
(Shoulhan Aroukh, Yoré Déa 261:1)
L’obligation prévaut même sur le Chabbat lorsque le huitième jour tombe un Chabbat, une décision qui reflète la profondeur de l’importance de ce commandement. Le Shoulhan Aroukh précise également la procédure de milah, periah et metzitzah, chaque élément portant à la fois un poids halakhique et une signification mystique.
Huit : le nombre au-delà de la nature
L’une des questions les plus profondes que l’on peut poser à propos du Brit Milah est : pourquoi le huitième jour ? Le nombre huit n’est pas arbitraire. Dans toute la Torah, sept représente le cycle complet de la nature, les sept jours de la création. Huit, en revanche, représente quelque chose qui transcende entièrement la nature.
Le Zohar enseigne cela avec une clarté remarquable :
« La sainte alliance est le fondement du monde… et elle correspond au huitième, qui est au-dessus des sept jours de la création. »
(Zohar, Lech Lecha 93b)
Le huitième jour, dans la compréhension kabbalistique, est le point d’entrée dans une dimension d’existence qui se tient au-dessus de l’ordre naturel. Sept achève le monde tel qu’il a été créé. Huit ouvre vers le domaine de l’infini. En accomplissant le brit le huitième jour, l’enfant est introduit dans une alliance qui le relie à quelque chose que la nature seule ne peut contenir.
Rabbi Na’hman de Breslev, à sa manière unique, parlait de la puissance du brit comme liée au domaine de la foi elle-même, un niveau qui transcende l’intellect et même les réalisations spirituelles obtenues par les efforts personnels. Il enseignait que le brit est lié à l’illumination du visage, un concept qu’il appelait la « lumière du visage » qu’une personne de véritable foi rayonne, et que cette lumière découle de la garde de la sainte alliance.
(Likouté Moharan 36)
L’enseignement du Zohar : le sceau du Saint Roi
Le Zohar ne considère pas le brit simplement comme un marqueur d’identité communautaire ou nationale. Il le comprend comme un sceau métaphysique, une marque qui permet à l’âme d’un homme juif de s’élever à travers les mondes spirituels et de se connecter à la Chekhina, la Présence divine.
« Celui qui porte la marque de la sainte alliance peut entrer dans la présence du Saint Roi. Celui qui ne possède pas cette marque ne peut pas entrer. »
(Zohar, Lech Lecha 91b)
C’est une déclaration d’un poids spirituel immense. Le Zohar affirme que le brit n’est pas simplement symbolique. Il crée un véritable canal, une ouverture dans l’anatomie spirituelle d’un homme juif, par laquelle la lumière de Hachem peut circuler et être reçue. Sans cette ouverture, certains niveaux de connexion avec le Saint, béni soit-Il, demeurent inaccessibles.
Le Zohar va plus loin, décrivant l’alliance comme liée à la Sefirah de Yesod, l’attribut divin de Fondation, qui sert de canal par lequel la bénédiction divine s’écoule vers tous les mondes inférieurs. Lorsqu’un homme juif garde le brit, il devient, d’une certaine manière, un conduit par lequel la bénédiction de Yesod s’écoule dans le monde.
(Zohar, Bereishit 13a ; voir aussi Tikkoun Zohar, Tikkoun 21)
Le Arizal : rectifier l’âme par l’alliance
Rabbi Yits’hak Louria, le Arizal, dont les enseignements furent principalement transmis par son élève Rabbi ‘Haïm Vital, plaça le Brit Milah au centre de la compréhension kabbalistique de la rectification de l’âme. Le Arizal enseigna que le prépuce représente une « kelipah » spirituelle, une enveloppe d’impureté qui recouvre et dissimule la sainteté de l’âme. Son retrait lors du brit marque le début d’un processus de purification que l’âme juive traverse dans ce monde.
Rabbi ‘Haïm Vital rapporte au nom du Arizal : « La milah enlève la kelipah extérieure et révèle la sainteté intérieure du Yesod, qui est le fondement de toute sainteté. »
(Sha’ar HaMitzvot, Parashat Lech Lecha)
Le Arizal enseigna également que le Nom divin Shaddaï est mystiquement lié à l’alliance. La lettre shin correspond aux trois patriarches, la dalet à l’alliance elle-même, et la lettre youd au signe du brit. Ensemble, ces lettres décrivent le Nom divin par lequel l’alliance opère et par lequel Dieu protège le peuple juif.
De plus, le Arizal expliqua que l’accomplissement d’un brit sur un enfant attire une neshamah particulièrement élevée, un niveau supérieur d’âme qui n’était pas pleinement accessible avant l’accomplissement de l’alliance. La milah, en ce sens, ne consiste pas seulement à retirer quelque chose. Elle ouvre l’enfant à recevoir une dimension de sa propre âme qui l’attend de l’autre côté de l’alliance.
(Sha’ar HaGilgoulim, Introduction 32)
Le Rashash et les kavanot du Brit Milah
Rabbi Shalom Sharabi, connu sous le nom de Rashash, grand kabbaliste de Jérusalem au XVIIIe siècle, développa un système complexe de kavanot, des intentions spirituelles dirigées pour l’accomplissement des mitsvot. Son commentaire sur le siddour et sa yeshiva, Beit El à Jérusalem, devinrent le centre de la Kabbale pratique pour des générations de kabbalistes séfarades.
Le Rashash, s’appuyant sur les fondements posés par le Arizal, enseigna que la cérémonie du brit implique des Noms divins spécifiques et des combinaisons spirituelles activées par la conscience de ceux qui sont présents, en particulier le mohel, le sandak et le père. Le sandak, celui qui tient l’enfant pendant la milah, occupe un rôle d’un poids spirituel particulier. Le Rashash écrivit que le sandak correspond à l’autel sur lequel une offrande est apportée, et qu’en tenant l’enfant il devient un canal pour un immense influx spirituel.
(Nahar Shalom, Kavanot HaBrit)
Cette élévation du rôle du sandak reflète la compréhension kabbalistique plus large selon laquelle le brit n’est pas un événement privé. C’est un événement cosmique. Chaque Juif qui y participe, qui en est témoin, qui se réjouit du brit, attire une lumière spirituelle dans le monde.
Le Ben Ich ‘Haï : la sim’hah et le repas du brit
Rabbi Yossef ‘Haïm de Bagdad, connu dans tout le monde séfarade comme le Ben Ich ‘Haï, intégra la halakha, la Kabbale et la sagesse de l’âme d’une manière qui rendit les idées mystiques accessibles et pratiques. Ses enseignements sur le Brit Milah portent à la fois une précision juridique et une profonde intuition spirituelle.
Le Ben Ich ‘Haï souligne l’importance immense du repas festif qui accompagne le brit, la seoudat mitsva. Il écrit que la joie de ce repas élève tout le travail spirituel de l’alliance et que les âmes saintes des justes, y compris l’âme d’Eliyahou Hanavi, sont présentes à chaque brit :
« C’est une grande mitsva de se réjouir grandement lors de la seoudat Brit Milah, car Eliyahou Hanavi est présent à chaque brit, et notre joie honore sa présence parmi nous. »
(Ben Ich ‘Haï, Shanah Rishonah, Parashat Shoftim, 17)
Eliyahou Hanavi possède un lien unique avec le brit. Il est appelé « l’Ange de l’Alliance » (Malakh HaBrit), et une chaise spéciale lui est réservée lors de chaque circoncision. La tradition provient du midrash et trouve sa racine dans le zèle d’Eliyahou pour l’alliance lorsque le peuple juif l’avait abandonnée à l’époque du roi impie A’hav. En récompense de sa passion pour le brit, Dieu l’a désigné comme gardien et témoin de chaque brit accompli à travers les générations.
(Pirkei DeRabbi Eliezer, Chapitre 29 ; voir aussi Zohar, Lech Lecha 93a)
Le ‘Hida : noms, prières et puissance du moment
Rabbi ‘Haïm Yossef David Azulai, le ‘Hida, l’un des plus grands érudits de la Torah et kabbalistes du XVIIIe siècle, écrivit abondamment sur la puissance spirituelle contenue dans la cérémonie du brit. Il était profondément sensible aux dimensions mystiques de la vie juive pratique et comprenait que chaque élément de la cérémonie — des prières récitées jusqu’au nom donné à l’enfant — portait une signification profonde.
Le ‘Hida enseigne que le moment du brit est un temps particulièrement propice pour la prière. L’ouverture du sceau spirituel à cet instant crée une fenêtre par laquelle les prières montent avec une puissance inhabituelle :
« Au moment du brit milah, les portes du ciel sont ouvertes, et chaque prière et bénédiction s’élève devant le Saint, béni soit-Il, avec grande faveur. »
(‘Hida, Avodat HaKodesh, Moreh B’Etzba 2:53)
Le nom donné à l’enfant, qui a lieu pendant la cérémonie du brit, est également traité par le ‘Hida avec un grand sérieux. Il explique, en s’appuyant sur des sources kabbalistiques antérieures, que le nom d’une personne n’est pas arbitraire. Il contient l’essence spirituelle de l’âme. Lorsqu’un nom vient aux parents de manière intuitive, cela est souvent compris comme une forme de guidance divine, le nom que l’âme elle-même porte depuis les mondes supérieurs.
(‘Hida, Devash L’Fi, Mem 8)
Le Baal Shem Tov : la joie comme fondement de l’alliance
Le Baal Shem Tov, Rabbi Israël ben Eliezer, fondateur du mouvement hassidique, transforma la manière dont les Juifs simples et érudits se rapportaient aux mitsvot. Il enseigna que le service divin doit être enraciné dans la joie, et que la joie n’est pas simplement un ajout à la vie religieuse mais son fondement même.
Dans le contexte du Brit Milah, l’accent mis par le Baal Shem Tov sur la joie prend une dimension particulière. Il enseigna que lorsqu’une famille juive célèbre le brit avec une joie authentique, venant du cœur et non simplement par obligation sociale, elle attire un niveau extraordinaire de lumière divine. La joie des parents, du mohel et des invités influence littéralement la position spirituelle de l’âme de l’enfant dans les mondes supérieurs.
Un enseignement cité en son nom l’exprime magnifiquement :
« La sim’hah d’une mitsva est elle-même le récipient par lequel la lumière de la mitsva entre dans le monde. Sans joie, même une mitsva accomplie avec une précision parfaite reste comme une lampe sans huile. »
(Keter Shem Tov, 101)
Appliqué au brit, cela signifie que la célébration qui entoure la cérémonie n’est pas périphérique. Elle est centrale. Les chants, les danses, le rassemblement chaleureux de la famille et des amis, le repas partagé — tout cela constitue le récipient par lequel les énergies spirituelles profondes du brit sont reçues et réalisées.
Détails halakhiques portant un poids mystique
Le Shoulhan Aroukh est très précis concernant les lois du Brit Milah, et nombre de ses décisions reflètent une sensibilité à la fois pratique et spirituelle.
Concernant la mitsva lorsqu’elle tombe un Chabbat, le Shoulhan Aroukh écrit :
« Si le huitième jour tombe un Chabbat, le brit est accompli le Chabbat, et les interdictions du Chabbat sont levées pour la milah, la periah et la metzitzah. »
(Shoulhan Aroukh, Yoré Déa 266:2)
Le fait que le Brit Milah prévaut sur le Chabbat est en soi une déclaration du poids de ce commandement. Seul un petit nombre de mitsvot dans la Torah possèdent cette capacité, ce qui reflète la priorité absolue que la tradition accorde à l’alliance.
Le Shoulhan Aroukh précise également :
« C’est une mitsva d’honorer le mohel, le sandak et celui qui amène l’enfant pour le brit… Le sandak est comparé au Cohen qui offre l’encens. »
(Shoulhan Aroukh, Yoré Déa 265:11)
La comparaison du sandak avec le Cohen Gadol pendant le service de l’encens est une image frappante. L’encens était considéré comme l’acte le plus intime de connexion avec Dieu dans le Temple, accompli dans la chambre la plus intérieure. En comparant le rôle du sandak à cela, le Shoulhan Aroukh reconnaît la profonde intimité de la cérémonie du brit avec Dieu.
Une alliance à travers le temps
Il y a quelque chose de profondément émouvant dans la continuité du Brit Milah. Chaque brit célébré aujourd’hui est un maillon vivant d’une chaîne qui remonte jusqu’à Avraham Avinou se tenant devant Dieu dans le désert et acceptant cette alliance dans sa propre chair. Le Zohar dit que lorsque Avraham se circoncit, les cieux s’ouvrirent et la Chekhina descendit pour reposer sur lui :
« Lorsque Avraham se circoncit et entra dans l’alliance, la Chekhina vint et reposa sur lui et il fut appelé complet. »
(Zohar, Lech Lecha 95a)
Cette même possibilité d’achèvement, de plénitude devant Dieu, s’ouvre à chaque fils juif lors de son brit. La cérémonie le relie à une lignée d’âmes qui se sont tenues devant la même alliance, qui ont porté le même sceau et qui furent aimées par le même Roi.
Rabbi Na’hman de Breslev enseigna que le brit est lié au concept d’emounah, la foi, dans son essence la plus profonde :
« Par le brit, une personne mérite l’illumination du visage du Tsaddik, qui est la lumière de la foi elle-même. »
(Likouté Moharan 36:1)
L’alliance n’est pas un fardeau. C’est un cadeau. C’est le signe d’appartenir à quelque chose qui transcende toute vie individuelle, toute époque particulière. C’est la marque d’un peuple choisi non pour sa propre gloire, mais pour être un véhicule de la lumière divine dans le monde.
Conclusion
Le Brit Milah demeure l’un des commandements les plus riches et les plus spirituellement profonds de toute la Torah. À la surface, c’est une procédure halakhique précise régie par le Shoulhan Aroukh dans ses moindres détails. Sous la surface, le Zohar, le Arizal, le Rashash, le Ben Ich ‘Haï, le ‘Hida, le Baal Shem Tov et Rabbi Na’hman révèlent d’autres dimensions de sens qui le montrent comme un acte cosmique — un acte qui transforme l’âme, relie un enfant à la racine la plus profonde du peuple juif et ouvre des canaux de bénédiction divine dans le monde.
Lorsque vous assistez à un brit milah, vous n’assistez pas simplement à une cérémonie. Vous êtes témoin d’une alliance renouvelée, d’une âme scellée, d’un enfant accueilli dans la famille d’Avraham et de Sarah et dans l’étreinte éternelle du Saint, béni soit-Il. Il n’existe pas de manière plus appropriée d’accueillir un fils dans le monde.
Sources
Torah et Halakha
Bereishit (Genèse) 17:1-14 — L’alliance originale de la circoncision avec Avraham.
Shoulhan Aroukh, Yoré Déa, Hilkhot Milah (Chapitres 260-268) — Principales décisions halakhiques concernant le Brit Milah, y compris le moment, le mohel, le sandak et la priorité sur le Chabbat.
Sources kabbalistiques
Zohar, Parashat Lech Lecha, 91b — L’alliance comme sceau du Saint Roi.
Zohar, Parashat Lech Lecha, 93a-b — Le huitième jour transcendant les sept jours de la création ; Eliyahou Hanavi gardien de l’alliance.
Zohar, Parashat Lech Lecha, 95a — La circoncision d’Avraham et la descente de la Chekhina.
Zohar, Parashat Bereishit, 13a ; Tikkoun Zohar, Tikkoun 21 — L’alliance liée à Yesod, fondement de toute bénédiction.
Arizal (Rabbi Yits’hak Louria), Sha’ar HaMitzvot, Parashat Lech Lecha — La kelipah du prépuce et la révélation de la sainteté intérieure.
Arizal, Sha’ar HaGilgoulim, Introduction 32 — La neshamah supérieure attirée par le brit.
Rashash (Rabbi Shalom Sharabi), Nahar Shalom, Kavanot HaBrit — Les kavanot spirituelles du brit ; le sandak comme autel.
Autorités ultérieures et sources hassidiques
Ben Ich ‘Haï (Rabbi Yossef ‘Haïm de Bagdad), Shanah Rishonah, Parashat Shoftim, 17 — La seoudat mitsva et la présence d’Eliyahou Hanavi au brit.
‘Hida (Rabbi ‘Haïm Yossef David Azulai), Avodat HaKodesh, Moreh B’Etzba 2:53 — Le moment propice du brit pour la prière.
‘Hida, Devash L’Fi, Mem 8 — La signification spirituelle du nom donné au brit.
Pirkei DeRabbi Eliezer, Chapitre 29 — Eliyahou Hanavi comme l’Ange de l’Alliance.
Baal Shem Tov (Rabbi Israël ben Eliezer), Keter Shem Tov, 101 — La joie comme récipient de la lumière de la mitsva.
Rabbi Na’hman de Breslev, Likouté Moharan 36:1 — Le brit, l’illumination du visage et la lumière de la foi.
Қазақ тілінде
Брит Мила – Дене ішінде қашалып жазылған қасиетті келісімнің терең мағыналары
Зоар, Ари зал және ғасырлар бойы жалғасқан каббалистік дәстүр Брит Мила жанның ең терең түбіріне әсер етіп, яһудидің рухани шындығын барлық әлемдерге таралатындай түрде қайта қалыптастыратынын үйретеді.
Яһуди өмірінде қарапайым шеңберден асып түсетін сәттер бар. Ұлдың дүниеге келуі өзімен бірге қуаныштың, жауапкершіліктің және ежелгі естеліктің толқындарын алып келеді. Ал сегізінші күні бұл қуаныш Торадағы ең терең әрі құпия өсиеттердің бірінде – Брит Милада, яғни сүндеттелу келісімінде, өзінің келісімдік көрінісін табады. Бұл жай ғана рәсім емес. Зоар, Ари зал және ғасырлар бойы жалғасқан каббалистік дәстүр Брит Мила жанның ең терең түбіріне әсер етіп, адамның рухани шындығын барлық әлемдерге таралатындай түрде өзгертетінін үйретеді.
Брит Миланы түсіну – яһуди халқының Хашеммен ерекше қарым-қатынасын түсіне бастаудың алғашқы қадамы. Бұл сиямен жазылған келісім емес, сөздермен жазылған келісім емес, ол адамның өз денесінде жазылған келісім. Ол Авраамнан бастап әрбір яһуди ұлына барлық ұрпақтар арқылы беріліп келеді.
Брит Мила
Негізі: Тора не бұйырады
Брит Мила өсиеті Парашат Лех Лехада бастау алады, онда Құдай Авраам Авинуға тікелей сөйлеп, мәңгілік келісімді бекітеді:
«Бұл Менің келісімім, сендер Менің және сенің кейінгі ұрпағыңның арасында сақтауға тиіс келісім: сендердің араларыңдағы әрбір еркек сүндеттелсін… және бұл Менің мен сенің араңдағы келісімнің белгісі болады.»
(Берешит 17:10-11)
Уақыты да дәл белгіленген. Құдай брит баланың өмірінің сегізінші күні жасалуы тиіс екенін айтады (Берешит 17:12), ал Шулхан Арух бұл өсиеттің негізгі халахалық шеңберін бекітеді.
Шулхан Арух былай деп үкім етеді:
«Ұлын сүндеттеу – оң өсиет, және бұл өсиет ең алдымен әкенің мойнында… Өсиеттің уақыты күндіз, күн шыққаннан бастап. Өсиет мүмкіндігінше ертерек орындалғанда үлкенірек болып саналады.»
(Шулхан Арух, Йоре Деа 261:1)
Егер сегізінші күн Шаббатқа түссе, бұл міндет Шаббаттан басым болады. Бұл шешім өсиеттің маңыздылығының тереңдігін көрсетеді. Шулхан Арух сондай-ақ мила, периа және мецитца рәсімдерінің тәртібін нақтылайды, олардың әрқайсысы әрі халахалық, әрі мистикалық мағынаға ие.
Сегіз: табиғаттан жоғары сан
Брит Мила туралы қойылатын ең терең сұрақтардың бірі: неге сегізінші күн? Сегіз саны кездейсоқ емес. Торада жеті саны табиғаттың толық циклін, жаратылыстың жеті күнін білдіреді. Ал сегіз саны табиғаттан толықтай жоғары тұрған нәрсені білдіреді.
Зоар бұл туралы айқын үйретеді:
«Қасиетті келісім – әлемнің негізі… және ол сегіздікке сәйкес келеді, ол жаратылыстың жеті күнінен жоғары.»
(Зоар, Лех Леха 93b)
Каббалистік түсінік бойынша сегізінші күн табиғи тәртіптен жоғары тұрған болмыстың өлшеміне кіру нүктесі. Жеті әлемді жаратылған күйінде аяқтайды. Сегіз шексіздік әлеміне есік ашады. Бритті сегізінші күні орындау арқылы бала табиғаттың өзімен ғана шектелмейтін нәрсемен байланысатын келісімге енгізіледі.
Бреславтық Рабби Нахман өзіне тән түрде бриттің күшін сенім әлемімен байланыстырды. Бұл деңгей ақылдан да, адамның өз күш-жігерімен жеткен рухани деңгейден де жоғары. Ол брит «жүз нұрымен» байланысты деп үйретті – шынайы сенімі бар адамнан тарайтын жарық, және бұл жарық қасиетті келісімді сақтаудан туындайды.
(Ликутей Моаран 36)
Зоардың үйретуі: Қасиетті Патшаның мөрі
Зоар бритті жай ғана қауымдық немесе ұлттық белгі ретінде қарастырмайды. Ол оны метафизикалық мөр деп түсіндіреді – яһуди ер адамның жанына рухани әлемдер арқылы көтеріліп, Шехинамен, Құдайдың қатысуымен байланысуға мүмкіндік беретін белгі.
«Кімде қасиетті келісімнің белгісі болса, ол Қасиетті Патшаның алдына кіре алады. Кімде бұл белгі болмаса, кіре алмайды.»
(Зоар, Лех Леха 91b)
Бұл өте салмақты рухани тұжырым. Зоар брит жай ғана символ емес дейді. Ол шын мәнінде арна жасайды – яһуди ер адамның рухани құрылымында ашылатын жол, сол арқылы Хашемнің нұры ағып, қабылданады. Бұл ашылу болмаса, Қасиетті Мадақталған Құдаймен байланысудың кейбір деңгейлері қолжетімсіз болып қалады.
Зоар әрі қарай келісімді Йесод сефирасына байланыстырады – Негіз деп аталатын құдайлық қасиет, ол арқылы Құдайдың берекесі төменгі әлемдерге ағады. Яһуди ер адам бритті сақтағанда, белгілі бір мағынада, Йесодтың берекесі әлемге ағатын арнаға айналады.
(Зоар, Берешит 13a; сондай-ақ Тиккун Зоар, Тиккун 21)
Ари зал: келісім арқылы жанды түзету
Рабби Ицхак Лурия – Ари зал – ілімдері шәкірті Рабби Хаим Витал арқылы жазылып қалған ұлы каббалист. Ол Брит Миланы жанның түзетілуін түсіндірудегі орталық тақырыптардың біріне айналдырды. Ари залдың үйретуінше, шеткі тері рухани «клипа» – жанның қасиеттілігін жасыратын және жабатын арам қабық. Брит кезінде оны алып тастау – яһуди жаны бұл дүниеде өтетін тазару процесінің басталуы.
Рабби Хаим Витал Ари залдың атынан былай жазады:
«Мила сыртқы клипаны алып тастайды және барлық қасиеттіліктің негізі болып табылатын Йесодтың ішкі қасиеттілігін ашады.»
(Шаар хаМицвот, Парашат Лех Леха)
Ари зал сондай-ақ Құдайдың Шаддай есімі келісіммен мистикалық түрде байланысты екенін үйретті. Шаддайдағы шин әрпі үш ата-бабаға сәйкес келеді, далет – келісімнің өзіне, ал йуд – брит белгісіне. Осы әріптер арқылы Құдайдың есімі келісімнің қалай әрекет ететінін және Құдайдың яһуди халқына қалай қорған болатынын білдіреді.
Сонымен қатар Ари зал балаға брит жасау жоғары деңгейдегі ерекше нешаманы – жанның жоғары деңгейін – төмен түсіретінін үйретті. Бұл деңгей келісім орындалғанға дейін толық қолжетімді болмайды. Сондықтан мила тек бір нәрсені алып тастау емес. Ол баланың өз жанының жаңа өлшемін қабылдауына жол ашады.
(Шаар хаГилгулим, Кіріспе 32)
Рашаш және Брит Миланың кавваноттары
Рабби Шалом Шараби – Рашаш – XVIII ғасырдағы Иерусалимнің ұлы каббалисті. Ол өсиеттерді орындау кезінде бағытталған ниеттердің – каваноттың – күрделі жүйесін дамытты. Оның сиддурға жазған түсіндірмелері мен Иерусалимдегі Бейт-Эл ешивасы көптеген ұрпақ бойы практикалық Каббаланың орталығы болды.
Рашаш Ари залдың негіздеріне сүйене отырып, брит рәсімі белгілі бір құдайлық есімдер мен рухани бірігулерді қамтитынын үйретті. Бұл әсіресе моэльдің, сандактың және әкенің саналы ниеті арқылы іске асады. Сандак – мила кезінде баланы ұстап тұратын адам – ерекше рухани маңызға ие.
Рашаш былай жазды:
сандак құрбандық әкелінетін құрбандық үстеліне ұқсайды, ал баланы ұстап тұру арқылы ол зор рухани ағынның арнасына айналады.
(Нахар Шалом, Каванот хаБрит)
Бұл түсінік бриттің жеке оқиға емес екенін көрсетеді. Ол ғарыштық мәнге ие. Бритке қатысқан, көрген, қуанышпен бөліскен әрбір яһуди әлемге рухани жарық түсіреді.
Бен Иш Хай: қуаныш және брит дастарханы
Бағдадтық Рабби Йосеф Хаим – Бен Иш Хай – халаха, Каббала және жан даналығын біріктірген ұлы ұстаз. Оның Брит Мила туралы ілімдері заңдық нақтылық пен терең рухани түсінікті біріктіреді.
Бен Иш Хай бритпен бірге өтетін мерекелік дастархан – сеудат мицва – ерекше маңызды екенін айтады. Ол бұл қуаныш келісімнің барлық рухани еңбегін көтеретінін және әрбір бритте әділ адамдардың қасиетті жандары, соның ішінде Элияу хаНавидің жаны қатысатынын жазады:
«Брит Мила дастарханында зор қуанышпен шаттану – үлкен мицва, өйткені әрбір бритте Элияу хаНави қатысады, ал біздің қуанышымыз оның арамыздағы қатысуын құрметтейді.»
(Бен Иш Хай, Шана Ришона, Парашат Шофтим 17)
Элияу хаНави бритпен ерекше байланысты. Ол «Келісім періштесі» деп аталады, сондықтан әрбір сүндет рәсімінде оған арнайы орын дайындалады. Бұл дәстүр мидраштан шыққан және Ахав патшаның заманында яһудилер келісімді тастағанда Элияудың келісімге деген қызғанышымен байланысты.
(Пиркей деРабби Элиэзер 29; сондай-ақ Зоар, Лех Леха 93a)
Хида: есімдер, дұғалар және сәттің күші
Рабби Хаим Йосеф Давид Азулай – Хида – XVIII ғасырдағы ұлы Тора ғалымы және каббалист. Ол брит рәсіміндегі рухани күш туралы кең жазған. Оның түсінігінде рәсімнің әрбір бөлігі – дұғалардан бастап баланың есімін қоюға дейін – терең мәнге ие.
Хида брит сәтін дұға үшін ерекше қолайлы уақыт деп үйретеді. Сол сәтте рухани мөр ашылып, дұғалар ерекше күшпен көтеріледі:
«Брит мила кезінде көктің қақпалары ашық болады, және әрбір дұға мен бата Қасиетті Мадақталған Құдайдың алдына үлкен ықыласпен көтеріледі.»
(Хида, Авода хаКодеш, Морех БеЭцба 2:53)
Балаға есім беру де үлкен маңызға ие. Хида адамның есімі кездейсоқ емес екенін түсіндіреді. Онда жанның рухани мәні бар. Кейде ата-ананың жүрегіне келген есім – Жоғарыдан берілген бағыт.
(Хида, Деваш ЛеФи, Мем 8)
Баал Шем Тов: қуаныш – келісімнің негізі
Баал Шем Тов – Рабби Исраэль бен Элиэзер – хасидтік қозғалыстың негізін қалаушы. Ол Құдайға қызмет қуанышпен орындалуы керек екенін үйретті.
Брит Мила контекстінде бұл қуаныш ерекше мәнге ие. Егер отбасы бритті шынайы қуанышпен тойласа, олар ерекше Құдайлық нұрды тартады. Ата-ананың, моэльдің және қонақтардың қуанышы баланың жанының жоғары әлемдердегі рухани дәрежесіне әсер етеді.
Оның атымен келтірілген ілім:
«Мицваның қуанышы – мицваның нұры әлемге енетін ыдыс. Қуанышсыз, тіпті мінсіз орындалған мицва да майсыз шам сияқты.»
(Кетер Шем Тов 101)
Мистикалық мағынасы бар халахалық егжей-тегжейлер
Шулхан Арух Брит Мила заңдарын өте дәл көрсетеді.
«Егер сегізінші күн Шаббатқа түссе, брит Шаббатта жасалады, және Шаббат тыйымдары мила, периа және мецитца үшін тоқтатылады.»
(Шулхан Арух, Йоре Деа 266:2)
Бұл өсиеттің ерекше маңызын көрсетеді.
Сондай-ақ:
«Моэльді, сандакты және баланы бритке әкелетін адамды құрметтеу – мицва… Сандак хош иісті түтінді ұсынатын коэнге тең.»
(Шулхан Арух, Йоре Деа 265:11)
Уақыт арқылы жалғасатын келісім
Бүгін жасалатын әрбір брит Авраам Авину Құдай алдында шөлде тұрып, осы келісімді қабылдаған сәтке дейін созылатын тірі тізбектің бөлігі.
Зоар былай дейді:
«Авраам өзін сүндеттеп, келісімге кірген кезде, Шехина түсіп, оның үстіне қонды, және ол толық деп аталды.»
(Зоар, Лех Леха 95a)
Бұл толықтық мүмкіндігі әрбір яһуди ұлына брит кезінде ашылады.
Бреславтық Рабби Нахман былай үйретті:
«Брит арқылы адам цадиктің жүз нұрына – сенімнің нұрына – лайық болады.»
(Ликутей Моаран 36:1)
Келісім – ауыртпалық емес. Ол сый. Ол адамды өзінен де үлкен нәрсеге жатқызатын белгі. Ол Құдайдың нұрын әлемге жеткізу үшін таңдалған халықтың белгісі.
Қорытынды
Брит Мила Торадағы ең терең және көп қабатты өсиеттердің бірі. Сырттай қарағанда ол Шулхан Арухта дәл белгіленген халахалық рәсім. Бірақ Зоар, Ари зал, Рашаш, Бен Иш Хай, Хида, Баал Шем Тов және Рабби Нахман оның ішкі мәнін ашып, оны жанды өзгертетін, баланы яһуди халқының ең терең тамырына байланыстыратын және әлемге Құдайдың берекесін түсіретін ғарыштық әрекет ретінде көрсетеді.
Брит Милада тұрған кезде, адам жай ғана рәсімге қатысып тұрған жоқ. Ол келісімнің жаңартылуын, жанның мөрленуін және баланың Авраам мен Сараның отбасысына және Қасиетті Мадақталған Құдайдың мәңгілік құшағына қабылдануын көреді.
Дереккөздер
Тора және Халаха
Берешит 17:1-14 — Аврааммен жасалған алғашқы сүндет келісімі.
Шулхан Арух, Йоре Деа, Хилхот Мила (260-268 тараулар) — Брит Милаға қатысты негізгі халахалық үкімдер.
Каббалистік дереккөздер
Зоар, Парашат Лех Леха 91b — келісім Қасиетті Патшаның мөрі ретінде.
Зоар, Парашат Лех Леха 93a-b — сегізінші күн және Элияу хаНави.
Зоар, Парашат Лех Леха 95a — Авраамның сүндеттелуі және Шехинаның түсуі.
Зоар, Парашат Берешит 13a; Тиккун Зоар, Тиккун 21 — келісімнің Йесодпен байланысы.
Ари зал
Шаар хаМицвот, Парашат Лех Леха — шеткі терінің клипасы және ішкі қасиеттіліктің ашылуы.
Шаар хаГилгулим, Кіріспе 32 — брит арқылы жоғары нешаманың түсуі.
Кейінгі және хасидтік дереккөздер
Бен Иш Хай, Шана Ришона, Парашат Шофтим 17 — брит дастарханы және Элияу хаНавидің қатысуы.
Хида, Авода хаКодеш, Морех БеЭцба 2:53 — брит кезіндегі дұғаның күші.
Хида, Деваш ЛеФи, Мем 8 — бала есімінің рухани мағынасы.
Пиркей деРабби Элиэзер 29 — Элияу хаНави келісім періштесі ретінде.
Баал Шем Тов, Кетер Шем Тов 101 — мицва нұры үшін қуаныштың маңызы.
Рабби Нахман Бреславтық, Ликутей Моаран 36:1 — брит және сенім нұры.