Books on Kabbalah elaborate a lot on the 2 Sephirot of Chesed and Gevurah. This is because through them we perceive Hashem most clearly. When things go our way and everything is nice and sweet, we say that this is Hashem’s Sephirah of Chesed. When things are not so swell, what we perceive is a manifestation of the Sephirah of Gevurah.
This idea might sound trivial, but I can’t emphasize how critical it is for spiritual elevation and understanding how to remove spiritual blocks. In this post we will venture to give a foundational class on some of the most important concepts of Kabbalah, which are the breaking of the vessels and dinim.
The Torah is very succinct in explaining what happened with the fall of Adam HaRishon. We know that Adam and Chava ate of the forbidden fruit of Knowledge of Good and Evil and as a result we are here repairing the damage done to the spiritual worlds behind our physical reality. Things get even more complicated when we learn from the Arizal that the root of their mistake was that they united before Shabbat, and according to the Zohar, it was not even a fruit that they ate.
Clearly what happened was predestined as nothing is outside Hashem’s will, but the Zohar also teaches in a few places that before the physical world was created, “He [Hashem] built worlds and destroyed them”. Rav Chaim Vital asks at the beginning of Etz Chaim what that purpose was. The answer is that in doing so, Hashem was able to purify the vessels needed to bring Creation to a point where it could be sustained. We could also ask “why then not just created the vessels ready for being used?”, but we don’t have an answer for that. Perhaps this is meant to teach that real Tikkun (rectification) only comes with brokenness and effort.
The vessels of the “eyes of Adam Kadmon” fell where the future worlds of Beriyah, Yetzirah and Assiyah would be, together with the sparks. The lights remained in Atzilut. When the Partzufim of Atzilut were created, that’s the time that is really called “Tikkun. Afterward, the 3 lower spiritual worlds were created and our Avodat Hashem could actually start.
This is in very general (and simplified) terms what happened.
Chaos (Tohu) always comes before Tikkun. This ensures we have Avodat Hashem, our divine purpose in life. Through spiritual work of Torah, Mitzvot, Tefila, Gmilut Chassadim and Yichudim we are always bringing new rectifications on the specific Partzuf (spiritual system) we are working on. Even in Olam HaBah we will have Avodat Hashem, but it will be pure pleasure and a completely different existence than what we know.
Hashem chooses to reward Tzadikim and punish Reshaim. This is a basic fact and part of the divine purpose of Creation. In order for this to happen, free will is a precondition for the game to work as it should. This means we always have a choice, no matter what happens. The right one will yield blessings and goodness, the wrong one will have the opposite effect.
Free will requires then that the scales of choice be balanced, otherwise, it wouldn’t work. The way this happens is by having something called “dinim” (or “judgments”).
Before that, let’s go back and try to understand a little how we perceive Hashem. Since everything is inside of Him, everything by necessity is a direct manifestation of Him, even though we don’t perceive it that way. We are subsumed in the Creator Himself though we can’t say we are “Him”. Be that as it may, everything is dictated by His Will, which is that the final Tikkun Olam should happen and all souls should be rectified, one way or another.
Now, in order for the game to be fair for everyone, choices must look more or less equally appealing. If everyone who choose “good” was immediately rewarded, it wouldn’t be any fun. Similarly, if every time someone did something bad a bolt struck his forehead, we would all be Tzadikim. So reward and punishment must be hidden, but not overly hidden so that it doesn’t discourage people from being good.
The breaking of the vessels is what gave Adam the possibility of sinning. This was the precursor event to the existence of evil in the world. Evil doesn’t have an existence of its own because Hashem can never be evil. Rather, evil derives its sustenance from Kedusha and from the “dinim” (judgments).
Dinim can sound like a very nebulous concept but it’s actually very real tangible. Basically, they give measure to the light and all the limits of the physical world as we know. Just like it’s important for a fetus to have proper measurements and for a person’s kindness to have limits, so too, dinim give measurement and limits to Creation.
There are 2 types of Dinim, one male and one female:
One striking example we can readily understand is the Kavanah of the Maror on the Pesach Seder. The Arizal teaches in Shaar HaKavanot that Maror – מרור (Gematria 446) is the exact numerical value of death (מות). While he doesn’t explicitly mentions, its clear that this is a sort of sweetening the Dinim, since we’d much rather have the “death” of the Maror than real death. Similarly, we are supposed to dip it in Charosset, shake it off and then eat it, again symbolizing the sweetening of the dinim.
Yet, Dinim are what make things in life difficult. The “overcoming of challenges”, if done the right way, is essentially the sweetening of these dinim and making life better. It’s important to keep in mind that this is 100% part of the divine purpose of Creation, nothing is outside of it.
Sweetening the Dinim is not always straightforward. Sometimes it takes the death of a Tzadik to sweeten it all, depending on the general spiritual stance of the nation. When Paraoh told Moshe Rabbenu “I see evil in you [going out]” he was not just making an empty threat. His magicians had seen beyond the physical veil that a big bloodshed would happen in the desert. Moshe Rabbenu understood that and ordered the Jews to make the Korban Pesach and Brit Milah, two blood Mitzvot.
Why?
If it was Hashem’s will that bloodshed happens in the future (which was a result of the Golden Calf sin), Moshe Rabbenu reasoned he could minimize the punishment by effecting these two blood Mitzvot. This was an act of sweetening the judgments.
One doesn’t need to be Yosef HaTzadik to sweeten the dinim. Every time we make a Mitzvah or study Torah we are doing that besides bringing Mochin to the Partzufim. We all have the potential to bring blessings to Creation and that is also part of the divine purpose Hashem established as the foundation of the world. In doing so, life becomes much sweeter.
While Dinim, which come from the Sephira of Gevurah, are not bad, in Etz Chaim we find that they “feed” the Sitra Achra. Evil would not have any sustenance were it not for the fact that dinim were not sweetened. This is what will happen when Mashiach comes: all dinim will be sweetened and evil will naturally disappear. These two events are intrinsically correlated.
This is a mindboggling idea that needs to be understood. It also sheds light on the famous Agadah of Menachot 41a in which Rav Ketina rounded the corners of his garment in order to exempt it from Tzitzit.
An angel came to him and inquired why he wasn’t wearing Tzitzit. He retorted “Do you exact punishment even for not performing a positive commandment in a passive way as well?”. His intention was that “Tzitzit are an ‘optional’ Mitzvah and only applies if we have ‘corners’ in our garments, not if we round them. To which, the angel replied “Indeed, what you say is correct, but in time of wrath and day of reckoning, we punish even for abstaining from performing a positive mitzvah.”
This is shocking if you think about it. Halachically speaking, sure – you don’t “need” to have corners in your garment. It’s perfectly fine to walk without. But the dinim are not sweetened and, as the angel explained, in a time of “wrath and day of reckoning” (i.e. Dinim!), you are punished for failing to do that. It’s our duty to seek to be mechuyav (obligated) in the Mitzvot since they are for our own good, even if we have all “halachic” justification to abstain from them.
The Arizal explains that the “Red Heifer” / Parah Adumah (פרה אדומה) is a way of effecting a sweetening of the dinim on a general scale, not only on the person itself. The word פרה contains the פר dinim in the name and its source is in Malchut. As it receives the 5 Alefs from Binah which is Gematria Heh (each Alef is 1 thus 1×5 = 5) then that signifies the sweetening of the Par dinim. This is analogous to the Kavanah we perform in the first word of the Pasuk we do before the Amidah (אדני שפתי תפתח ופי יגיד תהלתך).
There’s a principle that whatever happens in the Klal (general system) also happens in the Prat (particular system).
Energy flows where intention goes and so everything we do has meaning in the spiritual worlds.
This is, after all, part of the divine purpose of the world: being a partner with Hashem.
The Zohar, the Arizal, and centuries of Kabbalistic tradition teach that Brit Milah touches the…
Rosh Chodesh, the sanctification of the new moon, is one of the most spiritually charged…
Fear dwells in the body and depletes our energy We tend to think of fear…
"There is a river whose streams bring joy to the city of God, the holy…
There's no doubt in my mind that the Jewish sages already knew the link between…
Learn how the light of Chanuka in Kislev brings miracles, clarity, and deeper connection to…
בס"ד
Une perspective plus véridique sur le dessein divin du libre arbitre et le mécanisme des Dinim (jugements) à travers le Chesed et la Gevurah
Il y a 2 forces principales que nous pouvons aisément ressentir dans nos vies : La première est le Chesed (bonté bienveillante) et la seconde est la Gevurah (force). Toutes deux garantissent que le dessein divin du libre arbitre est maintenu.
Les livres de Kabbale élaborent beaucoup sur les 2 Sephirot de Chesed et de Gevurah. Cela est dû au fait que c’est à travers elles que nous percevons Hashem le plus clairement. Quand les choses vont dans notre sens et que tout est agréable et doux, nous disons que c’est la Sephirah de Chesed de Hashem. Quand les choses ne sont pas si bonnes, ce que nous percevons est une manifestation de la Sephirah de Gevurah.
Cette idée peut sembler triviale, mais je ne saurais souligner à quel point elle est cruciale pour l’élévation spirituelle et pour comprendre comment enlever les blocages spirituels. Dans ce texte nous tenterons de donner un cours fondamental sur certains des concepts les plus importants de la Kabbale, qui sont la brisure des vases et les dinim.
Le dessein divin dans le chaos
La Torah est très concise en expliquant ce qui s’est passé avec la chute d’Adam HaRishon. Nous savons qu’Adam et Chava ont mangé du fruit interdit de la Connaissance du Bien et du Mal et qu’en conséquence nous sommes ici à réparer les dommages causés aux mondes spirituels derrière notre réalité physique. Les choses deviennent encore plus compliquées lorsque nous apprenons du Arizal que la racine de leur faute fut qu’ils s’unirent avant Shabbat, et selon le Zohar, ce n’était même pas un fruit qu’ils mangèrent.
Il est clair que ce qui s’est passé était prédestiné puisque rien n’est en dehors de la volonté de Hashem, mais le Zohar enseigne aussi en plusieurs endroits qu’avant que le monde physique ne soit créé, « Il [Hashem] construisit des mondes et les détruisit ». Rav Chaim Vital demande au début de Etz Chaim quel en était le but. La réponse est qu’en faisant ainsi, Hashem put purifier les vases nécessaires pour amener la Création à un point où elle pourrait être soutenue. Nous pourrions aussi demander « pourquoi alors ne pas simplement créer les vases prêts à être utilisés ? », mais nous n’avons pas de réponse à cela. Peut-être que cela est destiné à enseigner que le vrai Tikkun (rectification) ne vient qu’avec la brisure et l’effort.
Les vases des « yeux d’Adam Kadmon » tombèrent là où les mondes futurs de Beriyah, Yetzirah et Assiyah seraient, avec les étincelles. Les lumières restèrent dans Atzilut. Lorsque les Partzufim d’Atzilut furent créés, c’est ce moment qui est réellement appelé « Tikkun ». Ensuite, les 3 mondes spirituels inférieurs furent créés et notre Avodat Hashem put réellement commencer.
Voilà, en termes très généraux (et simplifiés), ce qui s’est passé.
Le chaos (Tohu) vient toujours avant le Tikkun. Cela garantit que nous ayons l’Avodat Hashem, notre dessein divin dans la vie. Par le travail spirituel de la Torah, des Mitzvot, de la Tefila, du Gmilut Chassadim et des Yichudim, nous apportons toujours de nouvelles rectifications sur le Partzuf spécifique (système spirituel) sur lequel nous travaillons. Même dans Olam HaBah nous aurons l’Avodat Hashem, mais ce sera un pur plaisir et une existence complètement différente de ce que nous connaissons.
Préconditions pour le libre arbitre et le jugement
Hashem choisit de récompenser les Tzadikim et de punir les Reshaim. C’est un fait fondamental et une partie du dessein divin de la Création. Pour que cela arrive, le libre arbitre est une condition préalable pour que le système fonctionne comme il doit. Cela signifie que nous avons toujours un choix, peu importe ce qui arrive. Le bon produira bénédictions et bonté, le mauvais aura l’effet inverse.
Le libre arbitre exige donc que les plateaux du choix soient équilibrés, autrement cela ne fonctionnerait pas. La façon dont cela se produit est par quelque chose appelé « dinim » (ou « jugements »).
Avant cela, revenons en arrière et essayons de comprendre un peu comment nous percevons Hashem. Puisque tout est en Lui, tout est nécessairement une manifestation directe de Lui, même si nous ne le percevons pas ainsi. Nous sommes subsumés dans le Créateur Lui-même bien que nous ne puissions pas dire que nous sommes « Lui ». Quoi qu’il en soit, tout est dicté par Sa Volonté, qui est que le Tikkun Olam final se produise et que toutes les âmes soient rectifiées, d’une manière ou d’une autre.
Maintenant, pour que le système soit équitable pour tous, les choix doivent paraître plus ou moins également attrayants. Si tous ceux qui choisissaient le « bien » étaient immédiatement récompensés, ce ne serait pas amusant. De même, si chaque fois que quelqu’un faisait quelque chose de mal un éclair frappait son front, nous serions tous des Tzadikim. Donc la récompense et la punition doivent être cachées, mais pas trop cachées afin que cela ne décourage pas les gens d’être bons.
La brisure des vases est ce qui donna à Adam la possibilité de pécher. Ce fut l’événement précurseur de l’existence du mal dans le monde. Le mal n’a pas d’existence propre parce que Hashem ne peut jamais être mauvais. Au contraire, le mal tire sa subsistance de la Kedusha et des « dinim » (jugements).
Que sont les « dinim » ?
Les dinim peuvent sembler être un concept très nébuleux mais ils sont en réalité très tangibles. Fondamentalement, ils donnent mesure à la lumière et toutes les limites du monde physique tel que nous le connaissons. Tout comme il est important pour un fœtus d’avoir des mesures appropriées et pour la bonté d’une personne d’avoir des limites, de même les dinim donnent mesure et limites à la Création.
Il existe 2 types de Dinim, un masculin et un féminin :
Par (פ״ר) qui est l’aspect masculin avec une Guématria de 280. C’est la Guématria de toutes les lettres finales (םןץףך – מנצפכ) réunies.
Shach (ש״ך) qui est l’aspect féminin avec une Guématria de 320. C’est aussi la Guématria de 5 fois le mot din qui a une Guématria de 64 (5 × 64 = 320).
Maintenant, il est important de comprendre que les dinim ne sont pas intrinsèquement mauvais. Ils font autant partie de la Création que tout le reste et ne doivent pas « être détruits » ni « évités », mais plutôt « adoucis ».
Un exemple frappant que nous pouvons facilement comprendre est la Kavanah du Maror au Seder de Pessah. Le Arizal enseigne dans Shaar HaKavanot que Maror – מרור (Guématria 446) est la valeur numérique exacte de mort (מות). Bien qu’il ne le mentionne pas explicitement, il est clair que c’est une sorte d’adoucissement des Dinim, puisque nous préférerions largement la « mort » du Maror plutôt que la mort réelle. De même, nous sommes censés le tremper dans le Charosset, le secouer puis le manger, symbolisant encore l’adoucissement des dinim.
Pourtant, les Dinim sont ce qui rend les choses de la vie difficiles. Le « dépassement des défis », s’il est fait correctement, est essentiellement l’adoucissement de ces dinim et l’amélioration de la vie. Il est important de garder à l’esprit que cela fait 100 % partie du dessein divin de la Création, rien n’est en dehors de cela.
Adoucir les Dinim n’est pas toujours simple. Parfois il faut la mort d’un Tzadik pour tout adoucir, selon la position spirituelle générale de la nation. Quand Pharaon dit à Moshe Rabbenu « Je vois du mal en vous [sortant] », il ne faisait pas seulement une menace vide. Ses magiciens avaient vu au-delà du voile physique qu’un grand bain de sang se produirait dans le désert. Moshe Rabbenu comprit cela et ordonna aux Juifs d’accomplir le Korban Pessah et la Brit Milah, deux Mitzvot de sang.
Pourquoi ?
Si c’était la volonté de Hashem qu’un bain de sang se produise dans le futur (ce qui était le résultat du péché du Veau d’Or), Moshe Rabbenu raisonna qu’il pouvait minimiser la punition en accomplissant ces deux Mitzvot de sang. Ce fut un acte d’adoucissement des jugements.
On n’a pas besoin d’être Yosef HaTzadik pour adoucir les dinim. Chaque fois que nous accomplissons une Mitzvah ou étudions la Torah, nous faisons cela en plus d’apporter des Mochin aux Partzufim. Nous avons tous le potentiel d’apporter des bénédictions à la Création et cela fait aussi partie du dessein divin que Hashem a établi comme fondement du monde. En faisant cela, la vie devient beaucoup plus douce.
Autres aperçus fascinants
Bien que les Dinim, qui proviennent de la Sephira de Gevurah, ne soient pas mauvais, dans Etz Chaim nous trouvons qu’ils « nourrissent » la Sitra Achra. Le mal n’aurait aucune subsistance s’il n’y avait pas le fait que les dinim ne sont pas adoucis. C’est ce qui se produira quand Mashiach viendra : tous les dinim seront adoucis et le mal disparaîtra naturellement. Ces deux événements sont intrinsèquement corrélés.
C’est une idée stupéfiante qui doit être comprise. Elle éclaire aussi la célèbre Agadah de Menachot 41a dans laquelle Rav Ketina arrondit les coins de son vêtement afin d’être exempté des Tzitzit.
Un ange vint à lui et lui demanda pourquoi il ne portait pas de Tzitzit. Il répliqua : « Infligez-vous une punition même pour ne pas accomplir un commandement positif de façon passive ? » Son intention était que « les Tzitzit sont une Mitzvah “optionnelle” et ne s’appliquent que si nous avons des “coins” dans nos vêtements, pas si nous les arrondissons ». À quoi l’ange répondit : « En effet, ce que tu dis est correct, mais en temps de colère et au jour du jugement, nous punissons même pour s’être abstenu d’accomplir une mitzvah positive. »
C’est choquant quand on y réfléchit. Halakhiquement parlant, bien sûr — on n’a pas « besoin » d’avoir des coins à son vêtement. Il est parfaitement acceptable de marcher sans. Mais les dinim ne sont pas adoucis et, comme l’ange l’expliqua, en un temps de « colère et jour du jugement » (c’est-à-dire Dinim !), on est puni pour ne pas l’avoir fait. C’est notre devoir de chercher à être mechuyav (obligé) dans les Mitzvot puisqu’elles sont pour notre propre bien, même si nous avons toute justification « halakhique » pour nous en abstenir.
Le Arizal explique que la « Vache Rousse » / Parah Adumah (פרה אדומה) est un moyen d’opérer un adoucissement des dinim à une échelle générale, pas seulement sur la personne elle-même. Le mot פרה contient les dinim פר dans le nom et sa source est dans Malchut. Lorsqu’il reçoit les 5 Alefs de Binah qui est Guématria Heh (chaque Alef vaut 1 donc 1×5 = 5), cela signifie l’adoucissement des dinim Par. Cela est analogue à la Kavanah que nous effectuons dans le premier mot du verset que nous disons avant la Amidah (אדני שפתי תפתח ופי יגיד תהלתך).
Il y a un principe selon lequel ce qui se produit dans le Klal (système général) se produit aussi dans le Prat (système particulier).
L’énergie circule là où l’intention se dirige et ainsi tout ce que nous faisons a un sens dans les mondes spirituels.
C’est, après tout, une partie du dessein divin du monde : être un partenaire avec Hashem.
בס"ד
Ерік бостандығының құдайлық мақсаты және Chesed пен Gevurah арқылы Dinim (үкімдер) механизмі туралы неғұрлым шынайы көзқарас
Біздің өмірімізде оңай сезіне алатын 2 негізгі күш бар: Біріншісі — Chesed (мейірімді сүйіспеншілік), ал екіншісі — Gevurah (күш). Екеуі де ерік бостандығының құдайлық мақсаты сақталуын қамтамасыз етеді.
Каббала кітаптары Chesed пен Gevurah-дың 2 Сефиротына көп тоқталады. Себебі дәл солар арқылы біз Hashem-ді ең анық қабылдаймыз. Істер біз қалағандай болып, бәрі жағымды әрі тәтті болса, біз мұны Hashem-нің Chesed Сефирасы дейміз. Ал жағдайлар онша жақсы болмаса, біз қабылдайтын нәрсе — Gevurah Сефирасының көрінісі.
Бұл идея болмашы болып көрінуі мүмкін, бірақ оның рухани көтерілу үшін және рухани бөгеттерді қалай алып тастау керектігін түсіну үшін қаншалықты маңызды екенін асыра айтып жеткізе алмаймын. Бұл мәтінде біз Каббаланың ең маңызды ұғымдарының кейбіріне — ыдыстардың сынуы мен dinim-ге — негіздік сабақ беруге тырысамыз.
Хаостағы құдайлық мақсат
Тора Adam HaRishon-ның құлауымен не болғанын өте қысқа түсіндіреді. Біз Adam мен Chava Жақсылық пен Жамандықты Білу ағашының тыйым салынған жемісін жегенін және соның нәтижесінде біз физикалық шындығымыздың артындағы рухани әлемдерге келген зиянды түзету үшін осында екенімізді білеміз. Arizal-дан олардың қателігінің түбірі Shabbat-қа дейін қосылғаны болғанын білгенде бәрі одан да күрделене түседі, ал Zohar бойынша олар жеген нәрсе тіпті жеміс те болмаған.
Не болғаны алдын ала белгіленгені анық, өйткені Hashem еркінен тыс ештеңе жоқ, бірақ Zohar сондай-ақ бірнеше жерде физикалық әлем жаратылмай тұрып «Ол [Hashem] әлемдер құрып, оларды жойды» деп үйретеді. Rav Chaim Vital Etz Chaim басында оның мақсаты не болғанын сұрайды. Жауап — осылайша Hashem Жаратылысты сақтала алатын деңгейге жеткізу үшін қажетті ыдыстарды тазарта алды. Біз «онда неге ыдыстарды бірден дайын күйде жаратпады?» деп те сұрай аламыз, бірақ бұған жауап жоқ. Мүмкін бұл шынайы Tikkun (түзету) тек сыну мен күш-жігер арқылы ғана келетінін үйрету үшін шығар.
«Adam Kadmon көздерінің» ыдыстары болашақ Beriyah, Yetzirah және Assiyah әлемдері болатын жерге ұшқындармен бірге құлады. Нұрлар Atzilut-та қалды. Atzilut-тың Partzufim-і жаратылған кезде, дәл сол уақыт шын мәнінде «Tikkun» деп аталады. Одан кейін төменгі 3 рухани әлем жаратылып, біздің Avodat Hashem шын мәнінде бастала алды.
Өте жалпы (және жеңілдетілген) түрде болғаны осы.
Хаос (Tohu) әрқашан Tikkun-нан бұрын келеді. Бұл бізде Avodat Hashem — өмірдегі құдайлық мақсатымыз — болуын қамтамасыз етеді. Тора, Mitzvot, Tefila, Gmilut Chassadim және Yichudim рухани еңбегі арқылы біз жұмыс істеп жатқан нақты Partzuf-қа (рухани жүйеге) үнемі жаңа түзетулер әкелеміз. Тіпті Olam HaBah-та да Avodat Hashem болады, бірақ ол таза ләззат және біз білетіннен мүлде басқа болмыс болады.
Ерік бостандығы мен үкімнің алғышарттары
Hashem Tzadikim-ді марапаттап, Reshaim-ді жазалауды таңдайды. Бұл негізгі шындық және Жаратылыстың құдайлық мақсатының бөлігі. Бұл жүзеге асуы үшін ерік бостандығы — жүйенің дұрыс жұмыс істеуінің алғышарты. Бұл не болса да, бізде әрқашан таңдау бар дегенді білдіреді. Дұрыс таңдау береке мен игілік әкеледі, бұрыс таңдау керісінше әсер береді.
Сондықтан ерік бостандығы таңдау таразылары тең болуын талап етеді, әйтпесе ол жұмыс істемес еді. Мұның жүзеге асу жолы — «dinim» (немесе «үкімдер») деп аталатын нәрсе арқылы.
Оған дейін Hashem-ді қалай қабылдайтынымызды аздап түсінуге тырысайық. Барлығы Оның ішінде болғандықтан, бәрі міндетті түрде Оның тікелей көрінісі, біз оны солай қабылдамасақ та. Біз Жаратушының Өзінің ішінде қамтылғанбыз, бірақ біз «Олмыз» деп айта алмаймыз. Қалай болғанда да, бәрі Оның Еркімен белгіленген, ал ол — соңғы Tikkun Olam жүзеге асып, барлық жандар қандай да бір жолмен түзетілуі керек дегені.
Енді жүйе бәріне әділ болуы үшін таңдаулар шамамен бірдей тартымды көрінуі тиіс. Егер «жақсылықты» таңдағандардың бәрі бірден марапатталса, қызық болмас еді. Сол сияқты біреу жаман нәрсе жасаған сайын маңдайына найзағай түссе, бәріміз Tzadikim болар едік. Сондықтан марапат пен жаза жасырын болуы керек, бірақ адамдарды жақсылықтан тайдырмау үшін тым жасырын болмауы тиіс.
Ыдыстардың сынуы Adam-ға күнә жасау мүмкіндігін берді. Бұл әлемдегі жамандықтың пайда болуының алғышарт оқиғасы болды. Жамандықтың өз бетінше болмысы жоқ, өйткені Hashem ешқашан жаман бола алмайды. Керісінше, жамандық өз тіршілігін Kedusha-дан және «dinim»-нен (үкімдерден) алады.
«Dinim» деген не?
Dinim тұманды ұғым болып көрінуі мүмкін, бірақ олар шын мәнінде өте нақты. Негізінде олар нұрға өлшем береді және біз білетін физикалық әлемнің барлық шектерін белгілейді. Ұрықтың дұрыс өлшемдері болуы маңызды болғандай және адамның мейірімділігінің де шегі болуы тиіс сияқты, сол секілді dinim Жаратылысқа өлшем мен шек береді.
Dinim-нің 2 түрі бар, бірі еркектік, бірі әйелдік:
Par (פ״ר) — еркектік аспект, Гематриясы 280. Бұл барлық соңғы әріптердің (םןץףך – מנצפכ) жалпы Гематриясы.
Shach (ש״ך) — әйелдік аспект, Гематриясы 320. Бұл сондай-ақ Гематриясы 64 болатын din сөзінің 5 есесіне тең (5 × 64 = 320).
Енді dinim өздігінен жаман емес екенін түсіну маңызды. Олар Жаратылыстың басқа нәрселері сияқты бір бөлігі және «жойылмауы» да, «айналып өтпеуі» де керек емес, керісінше «жұмсартылуы» керек.
Біз оңай түсіне алатын айқын мысал — Pessah Seder-індегі Maror-дың Kavanah-сы. Arizal Shaar HaKavanot-та Maror – מרור (Гематрия 446) өлімнің (מות) дәл сандық мәні екенін үйретеді. Ол мұны тікелей айтпаса да, бұл dinim-ді жұмсартудың бір түрі екені анық, өйткені біз шынайы өлімнен гөрі Maror-дың «өлімін» артық көреміз. Сол сияқты оны Charosset-ке батырып, сілкіп, сосын жеуіміз керек, бұл да dinim-ді жұмсартуды білдіреді.
Дегенмен Dinim — өмірдегі қиындықтарды тудыратын нәрсе. «Қиындықтарды жеңу», дұрыс жасалса, негізінде осы dinim-ді жұмсарту және өмірді жақсарту болып табылады. Бұл Жаратылыстың құдайлық мақсатының 100% бөлігі екенін есте ұстау маңызды, одан тыс ештеңе жоқ.
Dinim-ді жұмсарту әрқашан оңай емес. Кейде ұлттың жалпы рухани күйіне байланысты бәрін жұмсарту үшін Tzadik-тің өлімі қажет болады. Перғауын Moshe Rabbenu-ға «Мен сендерден [шығуда] жамандық көремін» дегенде, ол жай ғана бос қорқыту айтқан жоқ. Оның сиқыршылары физикалық перденің ар жағынан шөлде үлкен қан төгіс болатынын көрген. Moshe Rabbenu мұны түсініп, яһудилерге Korban Pessah пен Brit Milah — екі қан Mitzvot-ын орындауды бұйырды.
Неге?
Егер болашақта қан төгіс болуы Hashem еркі болса (бұл Алтын Бұзау күнәсінің нәтижесі еді), Moshe Rabbenu осы екі қан Mitzvot-ын орындау арқылы жазаны азайта аламын деп ойлады. Бұл үкімдерді жұмсарту әрекеті болды.
Dinim-ді жұмсарту үшін Yosef HaTzadik болу міндет емес. Әр Mitzvah орындағанымызда немесе Тора оқығанымызда, біз мұнымен қатар Partzufim-ге Mochin әкелеміз. Біз бәріміз Жаратылысқа береке әкелу мүмкіндігіне иеміз және бұл да Hashem әлемнің негізі етіп қойған құдайлық мақсаттың бір бөлігі. Осылай істегенде өмір әлдеқайда тәтті болады.
Басқа қызықты түсініктер
Dinim Gevurah Сефираcынан шыққанымен жаман емес, бірақ Etz Chaim-да олардың Sitra Achra-ны «қоректендіретіні» жазылған. Егер dinim жұмсартылмаса, жамандықтың тіршілігі болмас еді. Mashiach келгенде болатын нәрсе осы: барлық dinim жұмсарып, жамандық табиғи түрде жоғалады. Бұл екі оқиға өзара тығыз байланысты.
Бұл түсіну керек таңғаларлық идея. Ол сондай-ақ Menachot 41a-дағы әйгілі Агаданы да түсіндіреді, онда Rav Ketina киімінің бұрыштарын дөңгелетіп, өзін Tzitzit-тен босатты.
Оған бір періште келіп, неге Tzitzit кимейтінін сұрады. Ол: «Пассив түрде оң өсиетті орындамағаны үшін де жаза бересіңдер ме?» деп жауап берді. Оның ойы: «Tzitzit — “міндетті емес” Mitzvah және тек киімде “бұрыштар” болса ғана қолданылады, оларды дөңгелетсек емес». Сонда періште: «Иә, айтқаның дұрыс, бірақ қаһар уақыты мен есеп күні келгенде, біз оң mitzvah-ты орындаудан бас тартқаны үшін де жазалаймыз» деді.
Ойлансаң, бұл таңғаларлық. Халахалық тұрғыдан алғанда, әрине — киімде бұрыштар болуы «міндетті» емес. Онсыз жүру толық дұрыс. Бірақ dinim жұмсартылмаған және періште түсіндіргендей, «қаһар мен есеп күні» кезінде (яғни Dinim!), мұны істемегені үшін жаза бар. Біз mitzvot-та mechuyav (міндетті) болуға ұмтылуымыз керек, өйткені олар өз игілігіміз үшін, тіпті олардан бас тартуға барлық «халахалық» негізіміз болса да.
Arizal «Қызыл Сиыр» / Parah Adumah (פרה אדומה) жалпы ауқымда, тек адамның өзіне ғана емес, dinim-ді жұмсартудың тәсілі екенін түсіндіреді. פרה сөзі атауында פר dinim-ін қамтиды және оның түбірі Malchut-та. Ол Binah-дан 5 Алеф алған кезде, оның Гематриясы Heh (әр Алеф 1, сондықтан 1×5 = 5), бұл Par dinim-інің жұмсарғанын білдіреді. Бұл Amidah алдында айтатын аяттың бірінші сөзіндегі Kavanah-ға ұқсас (אדני שפתי תפתח ופי יגיד תהלתך).
Жалпы жүйеде (Klal) не болса, жеке жүйеде (Prat) де сол болады деген қағида бар.
Энергия ниет қайда бағытталса, сонда ағады, сондықтан біздің әр ісіміз рухани әлемдерде мәнге ие.
Ақырында, бұл әлемнің құдайлық мақсатының бір бөлігі: Hashem-мен серіктес болу.
In Portuguese
בס"ד
Uma perspectiva mais verdadeira sobre o propósito divino do livre-arbítrio e o mecanismo dos Dinim (julgamentos) através do Chesed e da Gevurah
Há 2 forças principais que podemos sentir prontamente em nossas vidas: a primeira é Chesed (bondade amorosa) e a segunda é Gevurah (força). Ambas garantem que o propósito divino do livre-arbítrio seja mantido.
Os livros de Cabalá elaboram muito sobre as 2 Sefirot de Chesed e Gevurah. Isso acontece porque é através delas que percebemos Hashem com mais clareza. Quando as coisas vão do nosso jeito e tudo é agradável e doce, dizemos que isso é a Sefirá de Chesed de Hashem. Quando as coisas não vão tão bem, o que percebemos é uma manifestação da Sefirá de Gevurah.
Essa ideia pode parecer trivial, mas não posso enfatizar o quanto ela é crítica para a elevação espiritual e para entender como remover bloqueios espirituais. Neste texto, tentaremos oferecer uma aula fundamental sobre alguns dos conceitos mais importantes da Cabalá, que são a quebra dos vasos e os dinim.
O propósito divino no caos
A Torá é muito sucinta ao explicar o que aconteceu com a queda de Adam HaRishon. Sabemos que Adam e Chava comeram do fruto proibido do Conhecimento do Bem e do Mal e, como resultado, estamos aqui reparando os danos causados aos mundos espirituais por trás da nossa realidade física. As coisas ficam ainda mais complicadas quando aprendemos com o Arizal que a raiz do erro deles foi terem se unido antes do Shabbat e, segundo o Zohar, nem sequer foi um fruto o que eles comeram.
É claro que o que aconteceu estava predestinado, pois nada está fora da vontade de Hashem, mas o Zohar também ensina em vários lugares que, antes de o mundo físico ser criado, “Ele [Hashem] construiu mundos e os destruiu”. Rav Chaim Vital pergunta no início de Etz Chaim qual era o propósito disso. A resposta é que, ao fazê-lo, Hashem foi capaz de purificar os vasos necessários para levar a Criação a um ponto em que pudesse ser sustentada. Poderíamos também perguntar: “por que então não criou simplesmente os vasos prontos para uso?”, mas não temos resposta para isso. Talvez isso sirva para ensinar que o verdadeiro Tikkun (retificação) só vem com quebrantamento e esforço.
Os vasos dos “olhos de Adam Kadmon” caíram onde estariam os futuros mundos de Beriyah, Yetzirah e Assiyah, juntamente com as faíscas. As luzes permaneceram em Atzilut. Quando os Partzufim de Atzilut foram criados, esse é o momento que realmente é chamado de “Tikkun”. Depois, os 3 mundos espirituais inferiores foram criados e a nossa Avodat Hashem pôde de fato começar.
Isso é, em termos muito gerais (e simplificados), o que aconteceu.
O caos (Tohu) sempre vem antes do Tikkun. Isso garante que tenhamos Avodat Hashem, o nosso propósito divino na vida. Por meio do trabalho espiritual de Torá, Mitzvot, Tefilá, Gmilut Chassadim e Yichudim, estamos sempre trazendo novas retificações ao Partzuf específico (sistema espiritual) no qual estamos trabalhando. Mesmo em Olam HaBah teremos Avodat Hashem, mas será puro prazer e uma existência completamente diferente do que conhecemos.
Pré-condições para o livre-arbítrio e o julgamento
Hashem escolhe recompensar os Tzadikim e punir os Reshaim. Isso é um fato básico e parte do propósito divino da Criação. Para que isso aconteça, o livre-arbítrio é uma condição prévia para que o sistema funcione como deve. Isso significa que sempre temos uma escolha, não importa o que aconteça. A escolha certa produzirá bênçãos e bondade; a escolha errada terá o efeito oposto.
O livre-arbítrio exige, então, que as balanças da escolha estejam equilibradas; caso contrário, não funcionaria. A maneira como isso acontece é por meio de algo chamado “dinim” (ou “julgamentos”).
Antes disso, voltemos e tentemos entender um pouco como percebemos Hashem. Como tudo está dentro d’Ele, tudo por necessidade é uma manifestação direta d’Ele, ainda que não o percebamos assim. Estamos subsumidos no próprio Criador, embora não possamos dizer que somos “Ele”. Seja como for, tudo é ditado por Sua Vontade, que é que o Tikkun Olam final aconteça e que todas as almas sejam retificadas, de uma forma ou de outra.
Agora, para que o sistema seja justo para todos, as escolhas devem parecer mais ou menos igualmente atraentes. Se todos os que escolhessem o “bem” fossem imediatamente recompensados, não teria graça. Do mesmo modo, se toda vez que alguém fizesse algo ruim um raio atingisse sua testa, todos seríamos Tzadikim. Portanto, recompensa e punição precisam ser ocultas, mas não excessivamente ocultas, para que isso não desestimule as pessoas a serem boas.
A quebra dos vasos foi o que deu a Adam a possibilidade de pecar. Esse foi o evento precursor para a existência do mal no mundo. O mal não tem existência própria porque Hashem nunca pode ser mau. Em vez disso, o mal deriva sua sustentação da Kedushá e dos “dinim” (julgamentos).
O que são “dinim”?
Dinim pode soar como um conceito muito nebuloso, mas na verdade é muito real e tangível. Basicamente, eles dão medida à luz e todos os limites do mundo físico como o conhecemos. Assim como é importante que um feto tenha medidas adequadas e que a bondade de uma pessoa tenha limites, também os dinim dão medida e limites à Criação.
Existem 2 tipos de Dinim, um masculino e um feminino:
Par (פ״ר), que é o aspecto masculino com Guematria de 280. Essa é a Guematria de todas as letras finais (םןץףך – מנצפכ) juntas.
Shach (ש״ך), que é o aspecto feminino com Guematria de 320. Essa também é a Guematria de 5 vezes a palavra din, que tem Guematria de 64 (5 × 64 = 320).
Agora, é importante entender que dinim não são inerentemente maus. Eles são parte da Criação tanto quanto todo o resto e não devem “ser destruídos” nem “evitados”, mas sim “adoçados”.
Um exemplo marcante que podemos entender facilmente é a Kavaná do Maror no Sêder de Pessach. O Arizal ensina em Shaar HaKavanot que Maror – מרור (Guematria 446) é exatamente o valor numérico de morte (מות). Embora ele não mencione explicitamente, é claro que isso é uma forma de adoçar os Dinim, já que preferimos muito mais a “morte” do Maror do que a morte real. Da mesma forma, devemos mergulhá-lo no Charosset, sacudi-lo e então comê-lo, simbolizando novamente o adoçamento dos dinim.
Ainda assim, Dinim é o que torna as coisas na vida difíceis. A “superação de desafios”, se feita do jeito certo, é essencialmente o adoçamento desses dinim e a melhora da vida. É importante ter em mente que isso faz 100% parte do propósito divino da Criação; nada está fora disso.
Adoçar os Dinim nem sempre é simples. Às vezes é necessária a morte de um Tzadik para adoçar tudo, dependendo do estado espiritual geral da nação. Quando o Faraó disse a Moshe Rabbenu: “Eu vejo mal em vocês [ao saírem]”, ele não estava apenas fazendo uma ameaça vazia. Seus magos tinham visto além do véu físico que um grande derramamento de sangue aconteceria no deserto. Moshe Rabbenu entendeu isso e ordenou que os judeus fizessem o Korban Pessach e a Brit Milá, duas Mitzvot de sangue.
Por quê?
Se era vontade de Hashem que houvesse derramamento de sangue no futuro (o que foi resultado do pecado do Bezerro de Ouro), Moshe Rabbenu raciocinou que poderia minimizar o castigo ao realizar essas duas Mitzvot de sangue. Isso foi um ato de adoçar os julgamentos.
Não é preciso ser Yosef HaTzadik para adoçar os dinim. Toda vez que fazemos uma Mitzvá ou estudamos Torá, fazemos isso além de trazer Mochin aos Partzufim. Todos nós temos o potencial de trazer bênçãos à Criação, e isso também faz parte do propósito divino que Hashem estabeleceu como fundamento do mundo. Ao fazer isso, a vida se torna muito mais doce.
Outras percepções fascinantes
Embora os Dinim, que vêm da Sefirá de Gevurah, não sejam maus, em Etz Chaim encontramos que eles “alimentam” a Sitra Achra. O mal não teria qualquer sustentação se não fosse pelo fato de que os dinim não foram adoçados. Isso é o que acontecerá quando Mashiach vier: todos os dinim serão adoçados e o mal naturalmente desaparecerá. Esses dois eventos são intrinsecamente correlacionados.
Essa é uma ideia impressionante que precisa ser compreendida. Ela também lança luz sobre a famosa Agadá de Menachot 41a, na qual Rav Ketina arredondou os cantos de sua veste para se isentar de Tzitzit.
Um anjo veio até ele e perguntou por que ele não estava usando Tzitzit. Ele retrucou: “Vocês aplicam punição até mesmo por não cumprir um mandamento positivo de forma passiva?”. A intenção dele era que “Tzitzit é uma Mitzvá ‘opcional’ e só se aplica se tivermos ‘cantos’ em nossas roupas, não se os arredondarmos”. Ao que o anjo respondeu: “De fato, o que você diz está correto, mas em tempo de ira e dia de acerto de contas, punimos até mesmo por se abster de cumprir uma mitzvá positiva.”
Isso é chocante se você pensar a respeito. Halachicamente falando, sim — você não “precisa” ter cantos na roupa. É perfeitamente aceitável andar sem. Mas os dinim não estão adoçados e, como o anjo explicou, em um tempo de “ira e dia de acerto de contas” (isto é, Dinim!), você é punido por não fazer isso. É nosso dever buscar ser mechuyav (obrigado) nas Mitzvot, pois elas são para o nosso próprio bem, mesmo se tivermos toda a justificativa “haláchica” para nos abstermos delas.
O Arizal explica que a “Novilha Vermelha” / Parah Adumah (פרה אדומה) é uma forma de efetuar um adoçamento dos dinim em escala geral, não apenas na própria pessoa. A palavra פרה contém os dinim פר no nome e sua raiz está em Malchut. Quando recebe os 5 Alefs de Binah, que é Guematria Heh (cada Alef é 1, portanto 1×5 = 5), isso significa o adoçamento dos dinim Par. Isso é análogo à Kavaná que realizamos na primeira palavra do versículo que dizemos antes da Amidá (אדני שפתי תפתח ופי יגיד תהלתך).
Há um princípio de que o que acontece no Klal (sistema geral) também acontece no Prat (sistema particular).
A energia flui para onde a intenção vai e, assim, tudo o que fazemos tem significado nos mundos espirituais.
Isso é, afinal, parte do propósito divino do mundo: ser um parceiro com Hashem.